"Princip" (En toda a entrada)

Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Calidade de branco.

Luz da alba. OBS: Adoita empregarse en plural.

Orixe ou principio da existencia de algo.

Grupo de proteínas ricas en ácido glutámico e aspártico que se atopan en todos os seres vivos.

Produto que se obtén a partir do soro do leite, unha vez separada a lactosa.

Clara do ovo desecada que ten a súa principal aplicación na industria alilmentaria.

Soro sanguíneo desecado, que en xeral provén de sangue de boi. Utilízase como clarificante e na industria fotográfica, téxtil e de adhesivos.

Substancia branca, cristalina e recendente, que se obtén a partir da madeira da canforeira. Emprégase como plastificante da celulosa e os seus éteres úsanse na fabricación de plásticos, lacas e vernices, en explosivos, pirotecnia e como bactericida en produtos farmacéuticos e cosméticos.

Derivado do alcanfor por substitución dun átomo de hidróxeno por un de bromo. Emprégase principalmente como sedante nervioso, antiespasmódico e anafrodisíaco.

Peza articulada, xeralmente metálica, que vai pendurada na porta principal dunha casa, empregada para petar nela.

Obxecto composto por dúas pezas de metal que van unidas por un eixe sobre o que xiran, empregado para suxeitar as portas e ventás ao marco de tal xeito que poidan abrir e pechar.

Barra de ferro empregada para asegurar as portas e contras das ventás.