"deus" (En toda a entrada)

Fin da vida.

Fin de algo ou dunha actividade.

Delito que consiste en matar a unha persoa sen que concorran circunstancias que dean lugar a outro delito especial.

1. Símbolo da morte representado, xeralmente, por un esqueleto humano cunha gadaña ou por unha caveira centrada sobre unha aspa de dous ósos iguais.

2. Representación plástica da morte.

Privación dos dereitos civís e políticos que impón a lei a unha persoa.

Privación da benaventuranza, da vida eterna.

Situación fundamental de triunfo absoluto do nihilismo inherente á tradición do pensamento occidental, desde a que Nietzsche desenvolve a reflexión desta filosofía.

Ser humano de sexo feminino.

Individuo adulto de sexo feminino.

Dona, en relación ao marido, dentro do matrimonio civil ou canónico.

Conxunto que engloba os seres e as cousas, en contraposición ao divino.

Planeta Terra.

Lugar onde se desenvolve a vida e as súas actividades.

Territorio ou ambiente que resulta estraño.

Conxunto de todos os homes que conforman o xénero humano.

Parte da sociedade humana caracterizada por algunha calidade común a todos eses individuos.

Experiencia que adquire unha persoa ao tratar co resto dos individuos.

1. Aquilo que concerne aos intereses terreais, en oposición ás cousas do espírito.

2. Un dos tres inimigos da alma segundo o catecismo tradicional, entendido como a representación das delicias e as vaidades terreais.

...

1. Parede grosa que soporta o peso dun edificio ou que limita verticalmente o interior.

2. Parede que constitúe, nos edificios feitos de ferro e formigón armado, unha especie de cortina exterior que disimula os elementos estruturais do edificio.

3. Muro destinado a soportar o empuxe das terras dun terraplén.

4. Muro que cobre un terraplén ou protexe contra a erosión un noiro de terra.

5. Parede dunha volta que cerra os extremos.

6. Muro que protexe contra o empuxe ocasional das augas ou do vento.

Parte inferior dun estrato no seu estado orixinario.

Muralla de pedras grosas, resto dos muros do antigo templo de Salomón, en Xerusalén, onde os venres se reúnen os xudeus para chorar pola destrución de Xerusalén, seguindo un costume que se remonta ao s I.

1. Conxunto da realidade tal como é, independentemente da intervención e da acción humanas.

2. Xénero pictórico que ten como tema exclusivo obxectos inanimados de diversa índole.

3. Cada un dos tres ámbitos ou maneiras de ser da realidade natural: mineral, vexetal e animal.

1. Conxunto de características que conforman a esencia dun ser.

2. Maneira de ser.

3. Conxunto de condicións físicas e morais do home.

4. Principio constitutivo dunha cousa, aquilo en que consiste o fondo dun ser e que equivale á esencia, entendido nun sentido físico.

5. Instinto ou tendencia natural dos animais.

6. ...

1. Relativo ou pertencente a Nazaret.

2. Natural ou habitante de Nazaret.

1. Que se consagraba ao culto de Deus. Tm s, referido a persoa.

2. Penitente que nas procesións de Semana Santa adoita cubrirse cunha túnica morada.

1. Relativo ou pertencente á escola nazarena.

2. Seguidor da escola nazarena.

3. Movemento estético romántico de orixe xermánica, aínda que formado en Roma a comezos do s XIX, que aspiraba a conciliar o neoclasicismo paganizante cun renovado espírito cristián.

...