"redor" (En toda a entrada)

Planta herbácea, da familia das brasicáceas, que presenta talo non ramificado con follas grandes, de grande interese culinario, que se apíñan e enredan formando unha cabeza, e no seu centro queda a xerma terminal e as follas máis novas.

ariedade cultivada de col que se caracteriza por ter o talo dereito e presentar moitos gromos axilares.

Adorno que se coloca arredor do pescozo.

Correa que se pon arredor do pescozo de certos animais.

Peza circular e axustable de plástico ou espuma que se coloca arredor do pescozo para mantelo inmobilizado.

Mancha anular situada arredor do pescozo na plumaxe ou pelame dun animal.

Expansión membranosa lobulada do protórax dalgúns insectos.

Cabeza da biela que forma unha chumaceira que contén no interior unha excéntrica xiratoria.

Peza en forma de anel circular, empregada para apertar un obxecto.

Estrutura que envolve a base dos flaxelos nalgunhas crisofíceas, nos coanoflaxelados e nos coanocitos das esponxas.

Parte da cadea nerviosa ganglionar de moitos invertebrados.

1. Conxunto de froitos que dá a terra e se recollen nunha época concreta do ano.

2. Produto que se obtén a través da transformación dos froitos.

Acción e efecto de recoller produtos agrarios.

Acción e efecto de acompañar.

Circunstancia de ir acompañado.

Que acompaña.

Conxunto de persoas.

Conxunto de especies vexetais que forman parte da mesma comunidade.

Procesión de almas en pena que saen do adro arredor das doce da noite e que percorren os camiños da parroquia. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Aquilo que se dá ou fai co fin de compensar a alguén.

Redución do esforzo necesario para a corrección da posición de voo dunha aeronave.

Forma de extinción das obrigas vencidas cando dúas ou máis persoas son por dereito propio, reciprocamente, acredoras e debedoras.

Sistema de pagamento internacional que elimina a necesidade de uso de divisas.

Operación que ten por obxecto eliminar as variacións de isocronismo de péndulos e volantes debidas a diferenzas de temperatura ambiente.

Proceso psíquico que fai que o suxeito afronte as súas inferioridades, reais ou imaxinarias, esforzándose por desenvolver a función deficitaria ou destacar noutros campos. Se o proceso é de tipo patolóxico conduce ao delirio de compensación.

Doutrina que, co emprego do materialismo histórico como ferramenta analítica, postula as condicións de emancipación do proletariado e a súa concreción nun sistema social novo que, baseado na propiedade colectiva dos medios de produción, implica o fin da sociedade de clases e a desaparición dos estados coercitivos.

Corrente e principio económico do anarquismo, que combate todo tipo de propiedade, tanto privada como colectiva. Xurdiu ao redor dos últimos congresos da Primeira Internacional. OBS: Tamén se denomina anarquismo comunista ou anarcocomunismo.

Modo de produción, establecido por Marx e Engels, rexido pola apropiación comunal do traballo excedente. Caracterízase pola inexistencia de clases e estados, polo que a articulación da sociedade se establece entre os niveis económico e ideolóxico.

Tomar parte nun concurso.

Ordenar, un xuíz, o concurso de acredores para o cobro das débedas dos debedores insolventes.

Competición entre diversas persoas para acadar un premio ou un título.

1. Sistema de selección de persoal propio das administracións públicas que se fundamenta na avaliación dos méritos dos concursantes.

2. Forma de adxudicación na contratación administrativa que consiste en preferir o oferente que faga a proposición máis vantaxosa sen atender ao valor económico da mesma e sen prexuízo da administración a declaralo deserto.

3. Sistema de selección de persoal para as administracións públicas que combina a avaliación dos méritos dos concursantes coa celebración de probas de capacidade.

4. Sistema de adxudicación de contratos administrativos que combina a concreción da mellor oferta económica coa avaliación doutras condicións dos licitadores.

Conxunto de persoas reunidas nun lugar.

Acción de contribuír unhas persoas con outras para acadar a consecución dun resultado.

Procedemento de execución colectiva do patrimonio do debedor insolvente que ten por finalidade a agrupación dos acredores para poder satisfacer os seus dereitos.

Acción e efecto de condonar.

1. Remisión ou perdón do cumprimento dunha obriga ou dunha pena.

2. Acordo entre o acredor e o debedor segundo o que o primeiro, espontaneamente e con ánimo de liberalidade, manifesta a súa vontade de que quede extinguida a obriga e liberada a débeda, sen recibir nada a cambio.

Acción de conformar ou conformarse.

1. Estrutura ou forma dalgunha cousa.

2. Disposición xeral das partes que forman un corpo organizado ou un órgano.

3. Cada unha das disposicións xeométricas dos átomos dunha molécula no espazo, que poden interconverterse por rotación ao redor dun enlace simple que se toma como eixe.

1. Acción que dá aos metais unha forma axeitada, que permite que sexan traballados en forma de pranchas ou barras.

2. Acción de dar aos plásticos unha forma adecuada para aproveitar a súa capacidade de deformación.