"nomeado" (En toda a entrada)

Obriga de escoller entre dúas ou máis cousas.

Opción a escoller nunha situación determinada.

Cerimonia pola que un matador de touros, nomeado padriño, autoriza a un matador de novelos a actuar no seu lugar.

Relación entre dúas proposicións alternativas, tal que se unha é verdadeira, a outra ten que ser falsa, e viceversa.

1. Asesor, relator, próximo a certos tribunais superiores.

2. Xurista que exerce funcións públicas de asesor próximo aos  tribunais integrados por xuíces non togados.

3. Instrutor dunha causa eclesiástica nomeado polo bispo, ben como cargo estable, ben para unha causa determinada.

4. Oficial do corpo xurídico militar que ten que emitir xuízos en todos os casos de interpretación ou aplicación das leis, propoñendo a resolución que corresponda en todos os procesos xudiciais que se instrúen no exército.

5. Membro do Tribunal da Rota Romana ou do Tribunal da Rota da Nunciatura.

Persoa que realiza unha auditoría.

Cristián que recibiu a ordenación episcopal e que ten ao seu cargo o coidado espiritual e o goberno eclesiástico dunha diocese.

Bispo nomeado para axudar a outro bispo na administración da súa diocese.

Bispo nomeado para axudar a outro con certa xurisdición e con dereito de sucesión automática no momento do cesamento do titular.

Árbitro nomeado para decidir unha cuestión litixiosa.

Elector a quen, en certas eleccións, se lle outorgan poderes para elixir.

Representante designado nas eleccións primarias de certos sistemas electorais para que vote nas secundarias ou nas dun grao ulterior.

Obrigación contraída entre persoas por unha promesa, documento ou acordo similar.

Situación difícil na que é complicado decidir qué facer.

1. Contrato especial formalizado en escritura pública polo que as partes dunha controversia estipulan que o conflito existente entre elas sexa resolto por terceiras persoas, unha ou máis en número necesariamente impar, designadas por elas mesmas.

2. Escritura ou acta na que consta o compromiso das partes a someterse a unha arbitraxe imparcial.

3. Resolución dun litixio por arbitraxe.

1. Delegación que, co fin de elixir os ocupantes de determinados cargos civís ou eclesiásticos, fan os electores nun deles ou en máis dun para designar o que debe de ser nomeado para o cargo.

2. Forma de elección do dereito canónico consistente na circunstancia de que os electores, unanimamente e por escrito, confiran a unhas determinadas persoas o dereito de elixir en nome de todos.

Aplícase ao titor ou curador nomeado por orde xudicial por ausencia de titor ou curador testamentario ou lexítimo.

Aplícase á tutela diferida por un mandamento xudicial.

Caso do paradigma da flexión nominal, que serve para expresalo complemento indirecto, nalgunhas linguas indoeuropeas, como o sánscrito, o grego ou o latín.

Que identifica ou serve para identificar. Tm s.

Determinante indefinido que determina o substantivo seleccionando cualitativamente tipos ou membros entre os demais da mesma clase e identificando o obxecto nomeado que algúns concretan e outros non.

Que inquire. Tm s.

Membro principal dos tribunais do Santo Oficio, xuíz instrutor das causas que se abrían na súa xurisdición.

Inquisidor nomeado polo papa, que tiña como misión inspeccionar, regular e ordenar o funcionamento de todos os tribunais do Santo Oficio, e que presidía o Consello Supremo da Inquisición.

1. Que comprende todas as partes e todos os elementos.

2. Aplícase ao método das escolas modernas de filoloxía e de lingüística estrutural que pretende estudar un fenómeno lingüístico dentro do conxunto total do sistema en que este fenómeno se produce.

1. Relativo ou pertencente á integración.

2. Resultado da integración dunha función.

3. Nome do símbolo c utilizado para indicar unha integración.

4. Forma lineal μ sobre certos espazos vectoriais de funcións, no sentido máis xeral, que asigna a cada función f do espazo un escalar μ(f) nomeado integral de f.

5. Parte da análise matemática que trata as cuestións relacionadas coa integración dunha función.

6. Dada unha curva C parametrizada por r(t) no espazo, e unha función vectorial f definida e limitada sobre a curva C, o valor dado pola integral
   
   cando esta existe. OBS: Tamén se denomina Integral de f ao longo de C.

7. ...