"Mund" (En toda a entrada)

Resolver un asunto de maneira rápida.

Rematar un negocio ou unha tarefa.

Tratar un negocio con alguén. Tm abs.

Botar fóra dun lugar a unha persoa.

Atender a un cliente.

Acción e efecto de despersonalizar.

Sentimento patolóxico de estrañeza ante o mundo exterior e a propia personalidade, unidos como realidades modificadas.

Finalidade para o que está designada algunha cousa.

1. Función para a que se designa a alguén.

2. Lugar a onde se envía a alguén a desempeñar un traballo.

Lugar onde se dirixe unha persoa ou cousa.

1. Potencia sobrehumana que fixa por adiantado o curso dos acontecementos e a sorte reservada a cada ser humano.

2. Porvir de alguén.

Doutrina e sistema filosófico que considera calquera fenómeno como o resultado necesario dun conxunto de circunstancias que poden expresarse e sintetizarse nunha serie de leis universais.

Corrente de pensamento xeográfico que tenta explicar os fenómenos e os comportamentos humanos en función da influencia decisiva das condicións naturais.

Teoría lingüística que defende a idea de que a estrutura da lingua materna dun falante determina o modo en que este pensa e percibe o mundo que o rodea.

Ser superior, dotado de atributos sobrenaturais, ao que se lle rende culto.

Ser supremo. O concepto de Deus, que naceu como resposta ao misterio da existencia, pode aplicarse a unha potencia única (monoteísmo) ou ao conxunto de seres sobrehumanos que dominarían cadanseu ámbito da realidade (politeísmo).

Persoa ou cousa pola que se sente veneración.

Dispersión dun grupo étnico, relixioso ou cultural fóra do seu lugar orixinario.

Complexo orgánico formado por un ser vivo, as máis das veces por unha planta, destinado á propagación e conservación da especie.

Conxunto das comunidades xudías dispersas por todos os lugares do mundo fóra de Palestina.

Calidade de difícil.

Situación ou circunstancia que fai difícil a realización dunha cousa.

1. Moeda metálica ou billete cun valor determinado e de curso legal.

2. Riqueza ou bens que posúe unha persoa, considerados no seu valor monetario.

3. Suma considerable de cartos.

4. Diñeiro que se obtén das ganancias feitas sen deixar constancia nos rexistros obrigatorios, para eludir a tributación ou para usalo en actividades paralelas ou ilícitas.

Convención humana pola que se elixe un signo determinado que recibe uns valores de cambio concretos aceptados por todos e que permite realizar con maior facilidade as transaccións nos mercados.

Denario romano.

Unidade monetaria inferior do sistema carolinxio, que se utilizou en Europa durante a Idade Media e en parte da Idade Moderna, que tomou o seu nome do denario romano.

1. Moeda de billón de prata, cuñada en Castela e León desde o reinado de Afonso VI no s XI.

2. ...

Relativo ou pertencente ao deus Dióniso.

Relativo ao consumo excesivo de viño.

Aplícase ao concepto proposto por F. Nietzsche para  referirse a unha das dúas actitudes que recoñece o enfrontamento do home ao  mundo.