"Bale" (En toda a entrada)

1. Instrumento idiófono de percusión, feito xeralmente de bronce e con forma de copa invertida que soa ao ser percutida por unha peza interior ou por un martelo exterior.

2. Instrumento idiófono de percusión en forma de tubos ocos de metal.

3. Pavillón dos instrumentos de vento.

1. Obxectos que recordan pola súa forma a unha campá.

2. Aparello metálico en forma de campá, utilizado en traballos submarinos.

3. Aparato electrodoméstico provisto dun extractor que serve para aspirar os fumes dunha cociña.

4. Aparato de laboratorio que dispón dun recipiente cilíndrico de cristal, que se utiliza nas máquinas pneumáticas para practicar o baleiro.

Flor que presenta a corola formada por pétalos soldados en forma de vaso acampanado.

...

Que consegue a vitoria nunha competición, especialmente de tipo deportivo. Tm s.

Cabaleiro que combatía en campo pechado ou que participaba nun torneo ou nun desafío para defender a honra ou a causa doutro.

Crustáceo da orde dos decápodos, caracterizado por rematarlle o primeiro par de patas nunhas pinzas máis ou menos desenvolvidas.

Cangrexo de patas longas e corpo triangular, co dorso provisto de espiñas reviradas, onde moitas especies fixan anacos de algas ou esponxas para aumentar o deseño críptico.

Cangrexo de cuncha hexagonal con cinco dentes nas marxes, de cor verde ou castaña, que vive en praias e fondos areosos das zonas internas das rías.

Cangrexo de constitución forte, abdome reducido baixo o cefalotórax e antenas curtas, que habita en medios mariños.

Cangrexo de corpo estreito e abdome longo, que habita nos ríos.

Cangrexo de antenas e ollos moi separados que presenta 3 dentes agudos nas marxes da cuncha cuadrangular, de cor verde con pintas castañas escuras.

Cangrexo  anomuro, de abdome con exoesqueleto mol, que se protexe no interior dunha cuncha de gasterópodo baleira.

Crustáceo malacostráceo da orde dos decápodos, que presenta cuncha de cor vermella intensa e o abdome moi reducido, pregado baixo o cefalotórax nos machos e ovado, pequeno, estreito e delgado nas femias.

Cangrexo do xénero Uca, caracterizado por presentar os machos unha pinza de gran tamaño e unha cor viva.

Conduto de forma tubular e de material duro, destinado ao transporte de fluídos.

Canle artificial, estreita e pouco profunda, pola que corren líquidos.

Talo das plantas, especialmente das herbáceas.

Parte basal da pluma das aves que se caracteriza por ser baleira, transparente, sen barbas e ir inserida no corpo do animal.

larinxe.

Conduto por onde saen os ouriños.

cantear.

Cada un dos madeiros que se colocan desde o cabalete ata a viga que vai enriba da parede.

1. Cuberta ou membrana que protexe diferentes estruturas delicadas en moitos organismos.

2. Capa difusa externa da parede dalgunhas bacterias.

1. Pequeno envoltorio cilíndrico, constituído por dúas pezas que encaixan unha coa outra, dunha materia insípida e soluble, dentro do que se poñen determinados medicamentos.

2. Conxunto do envoltorio co medicamento incluído.

1. Membrana dun órgano, que o envolve e o sostén.

2. Saco fibroso, recuberto pola membrana sinovial, que envolve unha articulación, formado por tecido conxuntivo denso con fibras coláxenas e elásticas.

3. Tecido conxuntivo que envolve o fígado e os vasos condutores linfáticos.

4. ...

1. Molusco gasterópodo terrestre e pulmonado que presenta unha cuncha protectora e univalva en espiral e a cabeza diferenciada, con dous pares de tentáculos. Posúen unha dieta fundamentalmente herbívora e son hermafroditas.

2. Cuncha dun caracol.

Conduto do oído interno situado na espesura do óso temporal e enroscado en forma de espiral.

Peza cónica da maquinaria dun reloxo.

Cada unha das voltas que o xinete lle fai dar ao cabalo.

Curva plana, pechada e simétrica respecto ao eixe X que ten como ecuación, en coordenadas polares, r = 2a cos ϑ + K.

Calidade da persoa que na súa traxectoria vital ou na súa conduta se mantén firme nuns principios, que presenta decisión e enerxía.

Trazo distintivo, calidade propia que distingue a unha persoa ou unha cousa doutras.

Conxunto dos trazos individuais adquiridos baixo a influencia de presións ambientais e educacionais, que se expresan por medio de formas peculiares de conduta.

Conxunto de calidades dominantes na fisonomía moral dunha persoa.

1. Trazo distintivo dun organismo que o diferencia doutro.

2. Carácter morfolóxico ou fisiolóxico que aparece nun organismo ao longo da súa vida por interacción co contorno.

3. Carácter que fai referencia a calidades que non se poden medir.

4. Carácter que fai referencia ás calidades medibles.

5. Carácter que se transmite pola herdanza.

6. ...