"Aso" (En toda a entrada)

aglomerar. 

Resultado dunha aglomeración.

1. Rocha clástica (ou detrítica) pouco coherente constituída por fragmentos de rochas anteriores unidos por cemento.

2. Conxunto non consolidado de materiais piroclásticos (volcánicos) angulosos de máis de 3,2 cm de diámetro.

1. Material resultante dun proceso de aglomeración. Casos particulares de aglomerados son as láminas de partículas ou de fibras, de carbón ou doutros produtos.

2. Aglomerado de po de carbón, en forma de ladrillo (utilizado polos ferrocarrís e os barcos de vapor), ou de bólas ou ovoides (empregados nos fogares).

3. Aglomerado feito cos restos da fabricación de cortizas. A cortiza tritúrase de forma que se converte nun granulado, que é escaldado e aglomerado a presión seguindo procedementos especiais segundo as diversas clases de aglomerado: aglomerado negro, aglomerado branco, aglomerado para discos e aglomerado para tapóns.

agregar.

Funcionario adscrito a un posto ou praza do que non é titular.

Profesor de bacharelato ou universitario de rango inmediatamente inferior ao de catedrático.

Funcionario adscrito a unha función diplomática que desenvolve as funcións propias da súa especialidade.

Conxunto de cousas homoxéneas que forman un corpo.

Conxunto ou suma de diferentes cousas ou persoas.

Material constituído pola mestura ou xustaposición macroscópica de dous ou máis compoñentes diferentes, que son esencialmente insolubles un no outro.

Agregado en que os elementos reunidos son cristais de pequenas dimensións.

Asociación de cristais segundo unhas determinadas liñas xeométricas de simetría.

Persoa que serve na última categoría da carrreira diplomática.

Que é do campo.

Que está sen cultivar, con desniveis ou vexetación abondosa que dificulta o paso.

Que nace e medra de xeito espontáneo.

Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

Acción e efecto de agrupar ou agruparse.

Unidade asociativa dentro da organización escolar, en que os rapaces e rapazas de todas as idades atopan a continuidade e a coordinación que esixe o proceso educativo.

División do intervalo que comprende todas as observacións dunha serie estatística en pequenos intervalos iguais, denominados clases.

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Aplícase ao terreo que se pode encharcar ou asolagar.

Que presenta características semellantes ás do pantano.

Proceso de inundación ou asolagamento.

Desbordamento dun río a causa dunha forte crecida e que, polo xeral, orixina destrución.