"MIT" (En toda a entrada)

Calidade da persoa que na súa traxectoria vital ou na súa conduta se mantén firme nuns principios, que presenta decisión e enerxía.

Trazo distintivo, calidade propia que distingue a unha persoa ou unha cousa doutras.

Conxunto dos trazos individuais adquiridos baixo a influencia de presións ambientais e educacionais, que se expresan por medio de formas peculiares de conduta.

Conxunto de calidades dominantes na fisonomía moral dunha persoa.

1. Trazo distintivo dun organismo que o diferencia doutro.

2. Carácter morfolóxico ou fisiolóxico que aparece nun organismo ao longo da súa vida por interacción co contorno.

3. Carácter que fai referencia a calidades que non se poden medir.

4. Carácter que fai referencia ás calidades medibles.

5. Carácter que se transmite pola herdanza.

6. ...

Elemento non metálico que pertence ao grupo IV da táboa periódica, de peso atómico 12,011 e número atómico 6. O 90% dos compostos químicos coñecidos son substancias orgánicas que conteñen carbono.

Método de datación absoluta baseado na radioactividade atómica do carbono que permite datar a morte dos seres vivos e obter datas absolutas válidas para determinados períodos da Prehistoria.

Átomo de carbono que está enlazado a catro átomos ou grupos diferentes. A molécula que o contén presenta actividade óptica.

Átomo de carbono que está unido a catro radicais carbonados mediante enlaces covalentes.

1. Conxunto de estadios polos que pasa o carbono ao longo do proceso pechado ao que se somete pola acción dos seres vivos.

2. Conxunto de procesos bioquímicos realizados polos organismos fotosintéticos durante a fase escura da fotosíntese.

Gas incoloro presente na atmosfera, nunha proporción sensiblemente constante. Utilízase na fabricación da sosa, na industria azucreira e na preparación de bebidas carbónicas. OBS: Tamén se denomina anhídrido carbónico ou gas carbónico.

Filamentos de carbono que se utilizan na fabricación de materiais compostos, co fin de darlles lixeireza, rixidez e resistencia.

Catión orgánico no que o defecto de carga electrónica se localiza nun átomo de carbono.

...

Título de cada un dos altos dignatarios eclesiásticos asistentes do papa. Teñen a misión de elixir o sucesor do papa tras a súa morte, nun conclave convocado con este fin.

1. Ave da familia dos frinxílidos, de peteiro groso e contorno redondeado e con plumaxe, especialmente os machos, predominantemente de cores rubia, roxa ou rosada.

2. Cardeal coa cara anterior e a caparucha negras, peito roxo e as partes superiores gris azuladas.

3. Cardeal co peito e mitra de cor carmín rosada e o resto do corpo castaña avermellada.

Acción e efecto de cargar.

1. Aquilo que se coloca sobre alguén, sobre un animal ou sobre un vehículo para ser transportado.

2. Carga límite que pode transportar un barco.

3. Recipiente cunha potente carga explosiva no seu interior que se lanza desde embarcacións de superficie ou desde avións contra submarinos somerxidos.

Peso que gravita sobre unha construción ou sobre cada un dos seus elementos constitutivos.

Anotación contable que representa un aumento do activo en conta ou ben unha diminución do pasivo ou neto.

1. Subxección especial dunha persoa ou dun ben a unha obriga legal concreta de carácter público ou a unha responsabilidade ou gravame patrimonial.

2. Obxecto do contrato de transporte.

...

Artista cómico que realiza imitacións.

Cantante baixo que representa papeis de bufón na ópera.

Representación plástica que consiste na deformación grotesca dos trazos máis característicos das persoas para producir un efecto cómico ou crítico, que habitualmente vai acompañada de texto.

Imitación ou representación carente de valor que se fai dalgunha cousa.

Que ten carisma.

1. Persoa que forma parte dun movemento carismático.

2. Corrente espiritual cristiá aparecida en 1967 en América do Norte. Propugna a práctica dun tipo de oración espontánea e entusiasta, e a necesidade de recuperar a riqueza de carismas das comunidades cristiás primitivas.

Aparencia dunha cousa ou dun asunto que permite prever cal pode ser o seu resultado.

Aspecto da atmosfera.

Aspecto da face dunha persoa que reflicte o seu estado de ánimo.

Relativo ou pertencente á orde dos carmelitas.

Membro da orde dos carmelitas.

1. Orde mendicante que tivo a súa orixe nun grupo de eremitas establecidos a mediados do s XII no monte Carmelo. A súa regra foi redactada en 1209 e confirmada por Honorio III en 1226.

2. Congregación relixiosa feminina dedicada á beneficencia e ao ensino. Foi fundada en Vic en 1826 por santa Xoaquina de Vedruna e polo capuchino Esteve d’Olot.

3. Rama da orde carmelita xurdida a partir da reforma levada a cabo por santa Tareixa de Xesús e san Xoán da Cruz a partir de 1562, tanto nos conventos masculinos coma nos femininos.