carbono
carbón
-
s
m
[QUÍM ]
Elemento non metálico que pertence ao grupo IV da táboa periódica, de peso atómico 12,011 e número atómico 6. O 90% dos compostos químicos coñecidos son substancias orgánicas que conteñen carbono.
-
carbono 14
[ARQUEOL ]
Método de datación absoluta baseado na radioactividade atómica do carbono que permite datar a morte dos seres vivos e obter datas absolutas válidas para determinados períodos da Prehistoria.
-
carbono asimétrico
[QUÍM ]
Átomo de carbono que está enlazado a catro átomos ou grupos diferentes. A molécula que o contén presenta actividade óptica.
-
carbono cuaternario
[QUÍM ]
Átomo de carbono que está unido a catro radicais carbonados mediante enlaces covalentes.
-
ciclo do carbono
-
Conxunto de estadios polos que pasa o carbono ao longo do proceso pechado ao que se somete pola acción dos seres vivos.
-
Conxunto de procesos bioquímicos realizados polos organismos fotosintéticos durante a fase escura da fotosíntese.
-
-
dióxido de carbono
[QUÍM ]
Gas incoloro presente na atmosfera, nunha proporción sensiblemente constante. Utilízase na fabricación da sosa, na industria azucreira e na preparación de bebidas carbónicas. OBS: Tamén se denomina anhídrido carbónico ou gas carbónico.
-
fibra de carbono
[TECNOL/QUÍM ]
Filamentos de carbono que se utilizan na fabricación de materiais compostos, co fin de darlles lixeireza, rixidez e resistencia.
-
ión carbono
[QUÍM ]
Catión orgánico no que o defecto de carga electrónica se localiza nun átomo de carbono.
-
monóxido de carbono
[QUÍM ]
Gas incoloro e tóxico presente en moitas mesturas gasosas industriais.
-
subóxido de carbono
[QUÍM ]
Óxido de carbono que contén unha relación de átomos de osíxeno respecto a átomos de carbono inferior a 1.
-
sulfuro de carbono
[QUÍM ]
Composto binario de xofre e carbono. Coñécense tres: o monosulfuro (CS), o subsulfuro (C 3 S 2 ) e o disulfuro (CS 2 ), denominado propiamente sulfuro de carbono.