"Emba" (En toda a entrada)

Que é evidente, manifesto ou claro.

Aplícase ao órgano que forma un ángulo moi aberto co eixe que o soporta.

1. Título librado por un soberano ou goberno superior que confire certos privilexios ou dereitos.

2. Licenza para exercer unha profesión ou oficio.

3. Certificado que outorga o estado polo que se recoñece o dereito a utilizar en exclusiva un invento e comercializar e vender os obxectos fabricados.

4. patente de corso.

5. Documento expedido polas autoridades da mariña, que autoriza unha embarcación para a navegación.

6. Sistema internacional de patentes, con validez para todos os estados asinantes do Convenio de Múnic (1973), que é regulado pola Organización Europea de Patentes.

Aparato que se fixa á sola do calzado, provisto dunha folla metálica vertical ou de rodas, que se emprega para deslizarse sobre o xeo ou sobre unha superficie lisa.

Peza, xeralmente metálica e especialmente resistente que, fixada na parte inferior da fuselaxe dalgúns avións permite aterrar en lugares accidentados.

1. Embarcación que está formada por dous flotadores paralelos, unidos por dous ou máis traveseiros e remos dobres para a propulsión.

2. Embarcación semellante a un patín pero propulsada por unhas pequenas paletas accionadas por pedais.

3. Patín provisto dunha vela, que substitúe o remo dobre como sistema de propulsión, e desprovisto de temón, que está gobernado polo corpo do tripulante ao cambiar este de posición.

Persoa que é dona ou goberna un establecemento.

Santo ou advocación mariana que teñen baixo a súa protección unha igrexa, unha aldea, unha vila ou unha colectividade.

1. Persoa que manda e dirixe unha embarcación de pesca.

2. Persoa que dirixe as tarefas de navegación nun pesqueiro.

3. Persoa que dirixe as tarefas de pesca nun pesqueiro.

Persoa propietaria ou contratista dun comercio ou dunha industria onde traballan obreiros ás súas ordes.

Persoa que posúe o dereito de padroado.

1. Señor dun servo.

2. ...

Comandar unha embarcación.

Facer de patrón dunha nave.

1. Parte terminal das extremidades abdominais do home que comprende o tarso, o metatarso e as dedas.

2. Parte dunha media ou dun calcetín que cobre o pé, do nocello para abaixo.

3. Tricofitose do pé, producida polo fungo Candida albicans, que se caracteriza polo arroibamento, vesiculación e fendas entre as dedas.

4. Deformidade permanente do pé, que o priva de tomar contacto coa terra polos seus puntos normais de apoio.

5. Deformidade que se caracteriza pola desaparición da ponte do pé, de maneira que se apoia a planta en terra.

1. Parte terminal de cada unha das patas dun animal.

2. Pezuño dos ungulados.

1. ...

Plataforma alongada construída á beira do mar ou dun río navegable que serve para facilitar o embarque e desembarque de persoas e mercadorías e de refuxio das naves.

Presa feita nun río para distribuír a auga mediante canles aos muíños ou aos campos.

Base elevada sobre o plano do chan en edificios industriais para facilitar a carga dos camións.

Tubo telescópico de grandes dimensións que, a xeito de túnel, permite que os pasaxeiros dun aeroporto accedan desde a sala de embarque ao interior do avión e viceversa, sen saír ao exterior.

Relativo ou pertencente ao pobo pelasgo.

Individuo do pobo pelasgo.

Pobo que habitaba en Grecia e outros territorios da Asia Menor, Creta, Sicilia e Italia meridional, antes da chegada dos helenos ao territorio grego. Crese, sen embargo, que foron, os habitantes das proximidades de Tessalia que constituíron un estado de poboación prehelénica.

Aliaxe de cinc, chumbo e estaño.

Remo grande que funciona como temón nalgunhas embarcacións.