"psico" (En toda a entrada)

1. s f Sistema ou conxunto de coñecementos, que intentan ser obxectivos, sobre a natureza e os seus fenómenos. Son elaborados a partir da observación, a experimentación e a utilización de teorías. Aspira a formular as leis que rexen os fenómenos. Caracterízase pola capacidade de facer previsións (exactas) sobre unha parte da realidade.

2. Ciencias que empregan os resultados científicos ao servizo das aplicacións técnicas.

3. matemática.

4. Expresión empregada para as ciencias sociais, a filosofía, a historia e tamén o dereito e a psicoloxía individual.

5. Ciencias que teñen por obxecto o estudo da natureza nas súas distintas facetas e que engloba a física, a química, a bioloxía e a xeoloxía.

6. Parte do saber científico que ten por obxecto o coñecemento da realidade. Engloba a lóxica e a matemática.

7. Disciplinas que teñen como obxecto de estudo as estruturas e procesos sociais, económicos e políticos.

Cada departamento de coñecementos sistematizados considerado como campo de investigación ou obxecto de estudo.

Conxunto de coñecementos dunha persoa.

...

Estado de solidez ou firmeza dunha cousa.

Calidade fundamentada e razoada que se aplica a cousas non materiais.

Grao de densidade ou de espesura dunha cousa.

Coherencia entre as partículas que constitúen unha masa, dependente da súa natureza e da proporción de auga que contén.

Propiedade dunha teoría non contraditoria.

Lóxica psicolóxica que establece que o individuo sempre procura facer diminuír as discrepancias entre as súas crenzas e a súa conduta.

Calidade de constante.

Acción e efecto de facer constar algunha cousa.

Tendencia da percepción a non variar, malia as modificacións do obxecto, segundo a psicoloxía da forma.

Acción de constituír ou constituírse.

1. Maneira en que algo está constituído.

2. Maneira en que está formado o corpo dun ser vivo, especialmente do ser humano, dependente do desenvolvemento e funcionamento dos seus órganos.

3. Conxunto de características morfolóxicas, fisiolóxicas e psicolóxicas dun individuo, que permiten determinar o tipo en que se inclúe.

Norma fundamental dun Estado que establece e garante os dereitos e deberes dos cidadáns, e regula a organización do sistema de poderes do Estado.

Conxunto de normas xurídicas que incluían os decretos, edictos e disposicións de contido xeral, os rescritos sobre cuestións e consultas particulares, e os mandatos como instrucións aos funcionarios imperiais.

1. Disposición conciliar ou papal sobre cuestións ou costumes de fe.

2. Disposición diocesana promulgada polo bispo nun sínodo ou con asentimento do capitolio catedralicio con valor de lei canónica, que non pode ser reformada nin derrogada se non é por un novo decreto episcopal, doado in plena synodo.

...

Movemento plástico iniciado en Moscova nas primeiras décadas do s XX e englobado na arte abstracta que afirmaba a finalidade de construír unha nova realidade a partir do emprego de novos materiais industriais como os metais ou os plásticos.

Tendencia literaria que se desenvolveu en Rusia a partir dos principios do construtivismo artístico.

Corrente psicopedagóxica que se caracteriza polo feito de entender o proceso da aprendizaxe humana como unha articulación de construcións mentais elaboradas de xeito activo por cada individuo.

Corrente artística europea, nacida en Rusia e ligada ás artes plásticas, que se promoveu a partir de 1915, que parte do principio de que o personaxe é unha realidade que se constrúe a partir dos máis diversos elementos, nun proceso sumamente racional en que o intérprete ten en todo momento un control absoluto.

Conxunto de coñecementos non especializados que adquire unha persoa como froito do estudo ou da experiencia.

Conxunto de tradicións, formas de vida e ideais dun pobo, dunha sociedade ou de toda a humanidade, que abrangue toda manifestación xurdida da convivencia propia dos humanos.

Sistema de valores e símbolos da sociedade ou organización compartida polos seus membros.

Conxunto de coñecementos xeneralizados e difundidos polos medios de comunicación de masas.

Pautas de orientación psicolóxica cara aos obxectivos políticos que predominan entre os membros dun grupo ou nación.

Cultura creada de forma autónoma polo pobo non ilustrado e que deu lugar aos refráns, mitos, lendas ou contos.

Acción ou efecto de curar.

1. Tratamento especial ao que se somete un enfermo coa finalidade de eliminar ou paliar a doenza que sofre.

2. Permanencia na alta montaña como medio terapéutico.

3. Tratamento de certas enfermidades mediante diversos tipos de augas minerais.

4. Tratamento que se aplica a unha persoa para eliminar a súa dependencia fisiolóxica e psicolóxica a determinadas substancias.

5. Aplicación continua, en departamentos clínicos especiais, dos procedementos de observación, diagnose e tratamento adecuados ás enfermidades graves.

Aplicación de substancias medicamentosas e de apósitos enriba dunha ferida para que cure.

1. Sacerdote que ten ao seu cargo unha freguesía.

2. ...

1. Estado ou calidade de deficiente.

2. Carencia de algo que se considera necesario.

Perda ou anormalidade dunha estrutura ou función psicolóxica, fisiolóxica ou anatómica, calquera que sexa a súa causa.

deleción cromosómica.

Estado no que está un composto cando o número de electróns que forman un enlace químico é menor ca o necesario para formar enlaces simples normais.

Carencia de calquera elemento químico necesario para o correcto desenvolvemento dun organismo vivo.

Enfermidade causada pola carencia de vitaminas, minerais e aminoácidos debido a unha dieta inadecuada.

Tomar unha pequena cantidade de comida ou bebida para xulgar a calidade organoléptica global en función duns modelos psicolóxicos e reais establecidos, que poden variar dun lugar a outro.

Comer ou beber algo lentamente e coa atención necesaria para percibir con deleite o seu sabor ou outras sensacións agradables.