"Princip" (En toda a entrada)

1. Igrexa pequena, polo xeral cun só altar, anexa a un establecemento relixioso ou segrar.

2. Departamento dunha igrexa onde hai un altar, que non é o principal.

3. Capela que se abre na ábsida, normalmente nunha absidiola.

4. Capela situada aos lados da capela maior, no cruceiro ou nas naves laterais.

5. Capela principal dunha igrexa que está situada no eixe central da mesma, no lugar do altar maior e do presbiterio.

6. Capela que se abre nas naves laterais e que adoita ser abovedada.

7. Igrexa que formaba parte dos palacios reais en toda a Europa medieval e onde se celebraban os actos relixiosos da corte.

Lugar destinado ao culto e situado nun palacio, casa, convento, escola, comunidade privada ou nun edificio similar, e que non ten a plenitude de dereitos dunha igrexa parroquial.

1. ...

Relativo ou pertencente á cabeza.

1. Que é o principal ou a parte máis importante dunha cousa.

2. Aplícase a cada un dos sete pecados principais que se consideran fonte de todos os demais.

3. Cidade ou vila principal dunha rexión xeográfica ou dunha circunscrición administrativa.

4. Centro ou área dunha actividade cultural, económica e relixiosa.

1. Aplícase á letra maiúscula, ás veces, decorada artisticamente, coa que adoito comeza un capítulo. Tm s f.

2. Tipo de escritura latina clásica usada normalmente desde o s I a C ao s V d C, da que derivan as demais escrituras latinas a través de sucesivas transformacións.

Riqueza acumulada que posúe unha persoa ou unha empresa consistente en bens e, sobre todo, cartos.

...

1. Cada unha das partes principais nas que se divide un escrito para acadar unha ordenación axeitada das materias ou temas tratados.

2. Cada un dos apartados en que se divide algo.

1. Asemblea periódica dos membros dunha catedral, colexiata ou mosteiro para certas prácticas de piedade ou para adoptar acordos de interese común.

2. Reunión periódica de todos os superiores ou monxes, relixiosos ou cregos regulares dunha provincia ou de todo o mundo segundo os estatutos propios, destinada a deliberar e tomar acordos referentes ao total ou a unha parte da orde ou da congregación.

3. Corporación formada polos cóengos como consello do bispo nas catedrais que ten tamén ao seu cargo, co auxilio dos beneficiados, a celebración solemne do oficio divino.

Inflorescencia constituída por un receptáculo onde se insiren as flores.

capitulacións matrimoniais.

1. Cuberta ou membrana que protexe diferentes estruturas delicadas en moitos organismos.

2. Capa difusa externa da parede dalgunhas bacterias.

1. Pequeno envoltorio cilíndrico, constituído por dúas pezas que encaixan unha coa outra, dunha materia insípida e soluble, dentro do que se poñen determinados medicamentos.

2. Conxunto do envoltorio co medicamento incluído.

1. Membrana dun órgano, que o envolve e o sostén.

2. Saco fibroso, recuberto pola membrana sinovial, que envolve unha articulación, formado por tecido conxuntivo denso con fibras coláxenas e elásticas.

3. Tecido conxuntivo que envolve o fígado e os vasos condutores linfáticos.

4. ...

1. Parte anterior da cabeza do ser humano constituída por un macizo óseo recuberto por abundantes grupos musculares e partes brandas.

2. Parte anterior da cabeza dalgúns animais.

Conxunto das faccións e a expresión natural que presenta a cara dunha persoa.

1. Aspecto ou maneira en que se presenta algo e que produce unha determinada impresión.

2. Aspecto ou maneira en que se presenta un asunto ou negocio.

1. Cada unha das superficies dunha cousa con forma de lámina.

2. Superficie, normalmente a principal, en oposición a outra que aparece nun obxecto laminar.

3. ...

Calidade da persoa que na súa traxectoria vital ou na súa conduta se mantén firme nuns principios, que presenta decisión e enerxía.

Trazo distintivo, calidade propia que distingue a unha persoa ou unha cousa doutras.

Conxunto dos trazos individuais adquiridos baixo a influencia de presións ambientais e educacionais, que se expresan por medio de formas peculiares de conduta.

Conxunto de calidades dominantes na fisonomía moral dunha persoa.

1. Trazo distintivo dun organismo que o diferencia doutro.

2. Carácter morfolóxico ou fisiolóxico que aparece nun organismo ao longo da súa vida por interacción co contorno.

3. Carácter que fai referencia a calidades que non se poden medir.

4. Carácter que fai referencia ás calidades medibles.

5. Carácter que se transmite pola herdanza.

6. ...

1. Substancia combustible, sólida, lixeira e negra, que é produto da descomposición incompleta, da destilación ou da combustión parcial da materia orgánica, principalmente vexetal.

2. Carbón que posúe un alto poder de absorción selectiva.

3. Carbón que se obtén por medio da carbonización de tecidos animais.

4. Residuo que se obtén da destilación seca dos carbóns bituminosos ou dalgúns combustibles.

5. Materia mineral sólida e combustible de orixe vexetal, de cor negra. Está composto de carbono, hidróxeno, osíxeno, nitróxeno e outros compoñentes non volátiles.

6. Carbón que se obtén pola carbonización da madeira.

Brasa que xa está apagada.

1. Lapis coa mina de carbón que se emprega para debuxar e que se presta a unha ampla variedade de tons.

2. ...

Aplícase aos catro puntos imaxinarios do horizonte, que serven de orientación, con relación ao plano vertical do eixo de rotación da terra.

Aplícase ao numeral que expresa unha cantidade ou número preciso.

Que ten unha importancia fundamental.

1. Aplícase ás principais veas dos embrións dos vertebrados.

2. Aplícase á terceira vértebra cervical.