"Reza" (En toda a entrada)

Composición versificada, normalmente de carácter popular, destinada ao canto.

1. Composición lírica dos trobadores galego-portugueses.

2. Cantiga en que unha voz feminina fala do amigo e expresa os seus sentimentos por medio de monólogos ou de diálogos entre nai e filla, cunha confidente, coa natureza ou co amigo.

3. Cantiga en que a voz masculina expresa a paixón amorosa que sente cara á súa senhor, coa que mantén unha relación de vasalaxe amorosa.

4. Cantiga de aspecto lúdico que fai unha crítica da política, dos estamentos sociais instalados no poder ou de diferentes personaxes da época.

5. ariante tipolóxica da cantiga de amigo que sitúa o encontro dos namorados nun santuario.

6. Cantiga en que dous trobadores intentan seguir cada un unha cantiga preexistente para demostrar a súa habilidade.

Árbore dos xéneros Swietenia e Khaya da familia das meliáceas, que presenta tronco e froitos en cápsula leñosa e unha madeira moi aprezada en ebanistaría.

Nome comercial da madeira do lauan.

Nome comercial da madeira do Eucalyptus diversicolor.

1. Relativo ou pertencente aos capuchinos ou á súa orde.

2. Membro dunha das diversas ordes inspiradas na regra dos franciscanos, reformada por Matteo di Bassi ou da Bascio (1495-1552).

3. Orde inspirada na regra dos franciscanos que propugnaba o retorno ao primitivo espírito franciscano de pobreza integral e liberdade de prédica, aprobada por Clemente VII en 1528.

Primate, da familia dos cébidos, que presenta o pelame de cor castaña e os bordos da cara e do pescozo brancos.

1. Parte anterior da cabeza do ser humano constituída por un macizo óseo recuberto por abundantes grupos musculares e partes brandas.

2. Parte anterior da cabeza dalgúns animais.

Conxunto das faccións e a expresión natural que presenta a cara dunha persoa.

1. Aspecto ou maneira en que se presenta algo e que produce unha determinada impresión.

2. Aspecto ou maneira en que se presenta un asunto ou negocio.

1. Cada unha das superficies dunha cousa con forma de lámina.

2. Superficie, normalmente a principal, en oposición a outra que aparece nun obxecto laminar.

3. ...

Acción e efecto de carbonizar ou carbonizarse.

Operación pola que se trata a madeira con lume para que a capa carbonizada a protexa contra a humidade e os insectos.

1. Operación para reducir a materia orgánica a carbón ou ben para aumentar o contido de carbono dun material parcialmente carbonizado.

2. coquización.

3. Proceso de descomposición térmica da madeira polo que se reduce a carbón vexetal.

Operación á que se someten os tecidos de la para a eliminación das impurezas vexetais.

Proceso de transformación da materia orgánica vexetal en carbón de pedra.

Elemento non metálico que pertence ao grupo IV da táboa periódica, de peso atómico 12,011 e número atómico 6. O 90% dos compostos químicos coñecidos son substancias orgánicas que conteñen carbono.

Método de datación absoluta baseado na radioactividade atómica do carbono que permite datar a morte dos seres vivos e obter datas absolutas válidas para determinados períodos da Prehistoria.

Átomo de carbono que está enlazado a catro átomos ou grupos diferentes. A molécula que o contén presenta actividade óptica.

Átomo de carbono que está unido a catro radicais carbonados mediante enlaces covalentes.

1. Conxunto de estadios polos que pasa o carbono ao longo do proceso pechado ao que se somete pola acción dos seres vivos.

2. Conxunto de procesos bioquímicos realizados polos organismos fotosintéticos durante a fase escura da fotosíntese.

Gas incoloro presente na atmosfera, nunha proporción sensiblemente constante. Utilízase na fabricación da sosa, na industria azucreira e na preparación de bebidas carbónicas. OBS: Tamén se denomina anhídrido carbónico ou gas carbónico.

Filamentos de carbono que se utilizan na fabricación de materiais compostos, co fin de darlles lixeireza, rixidez e resistencia.

Catión orgánico no que o defecto de carga electrónica se localiza nun átomo de carbono.

...

Material ríxido e groso que se obtén da pasta de papel ou do prensado de follas de papel húmidas, sobrepostas unhas sobre outras.

1. Obxecto plano de forma rectangular feito en cartolina ou en plástico onde figuran os datos da persoa á que pertence.

2. Tarxeta provista dunha banda magnética que emite unha entidade financeira a nome dunha persoa e que serve para efectuar operacións sen necesidade de posuír cartos en efectivo.

Anaco de cartolina que os árbitros ou xuíces de diversas categorías deportivas empregan para comunicar determinadas sancións disciplinarias.

1. Cartón preparado por medio da imprimación que se utiliza como soporte pictórico, especialmente en técnicas ao óleo ou de pastel en obras de medidas reducidas.

2. Debuxo preparatorio efectuado co mesmo tamaño que a obra definitiva, cando é necesario executar unha pintura ao fresco, en cabalete, cerámica, tapizaría, vidraría e mosaicos.

Medida empregada polos pescadores que equivale á cuarta parte de algo.

Tubo cónico de cartón sobre o que se envolve o fío producido e que serve de alma á fusada, evitando que o fío se enlee ao arrincala do fuso, ao transportala ou ao debandala.

...