cartón
fr cartonné fr cartonner ‘acartonar’
-
s
m
Material ríxido e groso que se obtén da pasta de papel ou do prensado de follas de papel húmidas, sobrepostas unhas sobre outras.
-
-
s
Obxecto plano de forma rectangular feito en cartolina ou en plástico onde figuran os datos da persoa á que pertence.
-
cartón de crédito
Tarxeta provista dunha banda magnética que emite unha entidade financeira a nome dunha persoa e que serve para efectuar operacións sen necesidade de posuír cartos en efectivo.
-
s
-
s
m
[DEP ]
Anaco de cartolina que os árbitros ou xuíces de diversas categorías deportivas empregan para comunicar determinadas sancións disciplinarias.
-
s
m
-
Cartón preparado por medio da imprimación que se utiliza como soporte pictórico, especialmente en técnicas ao óleo ou de pastel en obras de medidas reducidas.
-
Debuxo preparatorio efectuado co mesmo tamaño que a obra definitiva, cando é necesario executar unha pintura ao fresco, en cabalete, cerámica, tapizaría, vidraría e mosaicos.
-
-
s
m
[METROL ]
Medida empregada polos pescadores que equivale á cuarta parte de algo.
-
cartón de fusada
[TÉXT ]
Tubo cónico de cartón sobre o que se envolve o fío producido e que serve de alma á fusada, evitando que o fío se enlee ao arrincala do fuso, ao transportala ou ao debandala.
-
cartón pedra
[CONSTR ]
Material feito de pasta de papel e algún outro compoñente que, unha vez seco, adquire gran dureza.
Citas
- O libro ten a portada feita en cartoné.