"Fagan" (En toda a entrada)

1. Desunir as partes ou elementos dunha cousa.

2. Despezar un animal morto.

1. Destruír algo por completo.

2. Reducir ou dividir en anacos algunha cousa.

Converter algo sólido en líquido. Tm v pron.

1. Deixar de existir.

2. Desaparecer algo ata deixar de ser visible.

...

Cubrir con toxo o lugar onde se deitan e comen os animais para que estean secos e tamén para que fagan esterco.

Tirar cousas polo chan de forma desordenada.

Dar forma a algo material colocando os elementos de que se compón de xeito adecuado.

Realizar, efectuar ou levar a cabo unha acción ou actividade.

Dar existencia a algo que se elabora mentalmente.

Desenvolver as accións necesarias para resolver ou encontrar a solución de algo.

Provocar ou obrigar a que suceda ou se execute algo.

1. Ocasionar ou provocar un efecto ou consecuencia.

2. Causar un dano ou prexuízo a alguén.

1. Ter unha determinada idade.

2. ...

Emitir as persoas ou os animais sons que forman palabras.

1. Comunicar algo que se pensa utilizando a linguaxe articulada.

2. Comunicarse a través doutro procedemento distinto á palabra.

Manter unha conversación con alguén.

1. Ocuparse dun tema determinado.

2. Interceder por alguén valéndose de influencias.

Estimular o gando mediante voces ou coa aguillada para que fagan algo.

Pronunciar un discurso diante dun público.

...

Fin da vida.

Fin de algo ou dunha actividade.

Delito que consiste en matar a unha persoa sen que concorran circunstancias que dean lugar a outro delito especial.

1. Símbolo da morte representado, xeralmente, por un esqueleto humano cunha gadaña ou por unha caveira centrada sobre unha aspa de dous ósos iguais.

2. Representación plástica da morte.

Privación dos dereitos civís e políticos que impón a lei a unha persoa.

Privación da benaventuranza, da vida eterna.

Situación fundamental de triunfo absoluto do nihilismo inherente á tradición do pensamento occidental, desde a que Nietzsche desenvolve a reflexión desta filosofía.

Regra para a execución dalgunha cousa, á que se ha de suxeitar o seu comportamento.

Aspecto da linguaxe introducido por algúns lingüistas na clásica dicotomía lingua e fala de Saussure, que se corresponde con aquilo do sistema da lingua que se sente como común por todos os falantes.

Regra que fixa as dimensións, o deseño, a composición e outras características dun obxecto ou dun produto industrial, ou tamén pode fixar o proceso de elaboración.

Composición mineralóxica que podería ter unha rocha magmática se todos os equilibrios químicos se realizasen ao longo dunha cristalización moi lenta.

Lonxitude dun vector, nos espazos vectoriais de dimensión 1, 2 ou 3. Se o vector está determinado polas súas compoñentes nun sistema de coordenadas ortonormais, a norma do vector v = (x 1 , x 2 , x 3 ) exprésase así:

Lei que impón tolerar que outros fagan algunha cousa.

Regra de conduta emanada de quen está lexitimado para ditala, garantida polo poder coercitivo do estado, que pode impoñer coactivamente o seu cumprimento e sancionar o incumprimento.

Aversión ao traballo ou á vida activa.

Lentitude na realización de algo.

Sétimo e derradeiro dos pecados capitais, oposto á dilixencia segundo o catecismo.