falar

1. v i

   Emitir as persoas ou os animais sons que forman palabras.

2. v i

   1. Comunicar algo que se pensa utilizando a linguaxe articulada.

   2. Comunicarse a través doutro procedemento distinto á palabra.

3. v i

   Manter unha conversación con alguén.

4. v i

   1. Ocuparse dun tema determinado.

   2. Interceder por alguén valéndose de influencias.

5. v i

   Estimular o gando mediante voces ou coa aguillada para que fagan algo.

6. v i

   Pronunciar un discurso diante dun público.

7. v i

   Manter unha relación amorosa. Tm v pron.

8. v i

   Murmurar sobre alguén.

9. v t

   Ter a capacidade de expresarse nun idioma diferente ao propio.

10. v t

    Tratar un tema ou asunto.

Sinónimos

Citas

• A súa cara fala dos sufrimentos que pasou
• Ese libro fala das lendas populares
• Esta tarde falará un especialista nesa materia
• Fala moito e non escoita os demais
• Fala sen dificultade alemán e inglés
• Fálalle ás vacas para que leven o carro dereito
• Falamos de política
• Falei toda a tarde con ela
• Falou durante varios anos cun rapaz da súa aldea antes de casar con estoutro, Eses dous fálanse sen que o saiba a xente
• Ninguén o quere porque fala de todo o mundo
• Non lle fala desde que tiveron esa discusión, Eses xa non se falan
• Non o faledes diante do rapaz
• O neno xa empezou a falar, O papagaio de meu irmán fala moi ben
• Os xordomudos falan por medio dunha linguaxe de signos
• Xa lle falei de ti ao meu xefe

Frases feitas

• Dar que falar. Facer algo que causa moitos comentarios.

• Falar coa boca pequena. Non ser sincero.

• Falar con anchura. Falar con liberdade.

• Falar entre dentes. Fungar.

• Falar pola boca doutro. Falar con precauci

• Falar por indirectas. Dar rodeos para dicir algo.

• Falar redondo. Falar con sinceridade.

• Falar tirando dos folgos. Falar con moito esforzo.

• Falar barato. Charlar.

• Falar coa fame. Dicir cousas que poden sentar mal.

• Falar coma quen baila sen son/Falar da caza e mercala na praza/ Falar para adiante/ Falar por falar/Falar en banda/Falar por non estar calado. Falar sen sentido.

• Falar do xato e esquecelo trato/dos biosbardos/das nubes. Falar de algo que non ten que ver co tema do que se fala.

• Falar por acenos. Con xestos.

• Falar sen cancelas. Falar moito e sen pensar no que se di.

• Nin falar. Non querer falar dalg

• Non facer falar. Obrigar a algu

Refráns

• A bo entendedor, curto falador.
• A bo entendedor, pouca parola.
• A bo entendedor, poucas palabras.
• A boca fala ás veces o que sente o corazón.
• A dúas palabras, catro porradas.
• A dúas palabras, tres parvadas.
• A lingua larga é sinal de man escasa.
• A mellor palabra é a que está por dicir.
• A mellor palabra é a que queda no corpo.
• A moita conversación ralla.
• A moita conversación trae, ás veces, menosprecio.
• A moito falar, moito errar.
• A palabra e a pedra solta non teña volta.
• A quen non fala, Deus non o oe.
• Anda quedo, non andes runfando; fai as túas cousas calando.
• Anque moito rosmades, a min non me enganades.
• Antes de falar dalguén, mira ben de quen.
• Aprende a calar, para saber ben falar.
• As palabras han ser contadas e ben pesadas.
• As palabras son femias e os feitos son machos.
• As silveiras teñen orelleiras.
• Ata que sexa pasado, non fales mal do ano.
• Axúdame, lingua, que para iso es miña.
• Bén dixo.o que soilo o preciso dixo.
• Bo saber é calar ata que sexa tempo de falar.
• Boas palabras e malas obras, hainas ás sobras.
• Cada un di quen é.
• Cada un fala coma quen é.
• Cada un fala do seu mester ande queira que estiver.
• Cal é o varón tal é a súa razón.
• Cal ti es, así me dis.
• Calar e falar non caben nun lugar.
• Calar e obrar pola terra e polo mar.
• Calemos, que os xordos tamén escoitan.
• Calemos, que todos calar debemos e todos calar podemos.
• Can moi ladrador, pouco mordedor.
• Cando eu falo, a boca abro.
• Cando falares dalguén, mira de quen e á quen.
• Cando fales dalguén, pénsao primeiro ben.
• Cando fores por un camiño, non fales mal do teu inimigo.
• Cando o neno sabe dicir pedra, xa a moleira lle cerra.
• Canto saibas non dirás, canto vexas non xulgaras, se queres vivir en paso
• Cantou O pardal e cantou polo seu mal.
• Co rei e a Inquisición ¡chitón!
• Cousa mal dita non aquece.
• Da besta, a mular; e do home, o de pouco falar.
• Da boca pechada nunca sae mala palabra.
• Denantes de dar dictame, fai falla face exame.
• Dicir ben e obrar mellor.
• Dicir e facer non é para todos.
• Dicir e facer poucas veces xuntos se ven.
• Dime con quen andabas e direiche de quen falabaso
• Dime os que estaban e direiche o que falaban.
• Ditos de vellas arrancan as pedras.
• Do dito ao feito vai un bo treito.
• Do pensar ao facer, hai moitas leguas que correr.
• Do que non entendas, non fales, que vale máis non dicir.nada, que dicir barbaridades.
• Do que non sabes non fales.
• En canto digo e fago, perdo un bocado.
• Fai moito e fal.a pouco.
• Fala ben, que non custa un carto/nada.
• Fala ben, que se aforra camiño.
• Fala da guerra e non vaias a ela.
• Fala pouco e acertarás.
• Fala pouco e ben e serás alguén.
• Falamos e non nos entendemos.
• Falando enténdense os homes.
• Falando enténdese a xente.
• Falando sábense as cousas.
• Falar ben pouco custa.
• Garda o bico e terás paz.
• Gárdate de falar sen antes o pensar.
• Gobema a túa boca segundo a túa faldriqueira.
• Hai quen fala da guerra e non vai a ela.
• Home de feito, pelo no peito.
• Home falador, esbardalla a máis e mellor.
• Home falangueiro non garda segredo.
• Home moi faladeiro, borne moi mentireiro.
• Home moi falador, nunca foi bo cavador.
• Home que moíto parola non sempre ten boa obra.
• Home sen feíto é coma easa sen teito.
• Lingua longa, sinal de man curta.
• Máis fácil é falar que traballar.
• Máis verdades se han saber que dicir.
• Moita lingua e poucos feítos.
• Moita parola, labor pouco.
• Moito falar e moito errar.
• Mozo ben criado nin de seu fala; e, preguntado, cala.
• Na boca pechada non entra nada.
• Nin besta de só herbli nin home de moita verba.
• Nin boa palabra, nin boa obra.
• Nin digamos que digamos, pero tampouco digamos que digamos.
• Nin palabra mala, nin obra boa.
• Non di máis a lingua có que sente o corazón.
• Non diga a boca o que pague a falchoca.
• Non diga a lingua por onde pague a faldrica.
• Non digas todo o que sabes nin fagas todo o que podes nin xulgues todo o que ves nio creas todo o que falan.
• Non digas todo o que sabes, se queres vivir en paz.
• Non hai cousa máis ben dita que a que inda está por dicir.
• Non hai mellor palabra cá que se cala.
• Non hai nada mellor dito que aquilo que non se dixo.
• Non todo o que se di se fai, nin todo o que se fai se di.
• Non todo se ha de falar nin todo se ha de calar.
• Non valen palabras para a miña tía, que inda das boas obras non se fía.
• Nunca ninguén diga por si: Ben estou.
• O bo entendedor media palabra abóndalle.
• O borne de moita parola é de pouca obra.
• O borne mal falado no leito se eslomba.
• O dito axiña pasa e o diñeiro queda na casa.
• O dito, se non é agudo, non vale un pito.
• O home, de poucas palabras; e esas, sabias.
• O mellor dito é o que está por dicir.
• O moito falar é vicio.
• O moito falar noce e o moito rañar escoce.
• O mozo ben criado non fala, máis que cando é preguntado.
• Ó neno e á muller dilles só o que che conviñer.
• Ó paroleiro deixalo no carreiro.
• O paroleiro non cala o seu nin o alleo.
• O que é bo de dicir é ás veces malo de facer.
• O que máis fala menos fai.
• O que non pensei antes de falar, despois de falado, deume que pensar.
• O que se cala, sempre se pode dicir; o que se di, nunca se pode calar.
• O que ten por que calar, non debe falar.
• O que todos din, ou é ou quere ser.
• Obras falen, palabras calen.
• Oe e cala, vivirás vida folgada.
• Oír, ver e calar, pola terra e polo mar.
• Ós ditos das vellas hai que tapa-las arellas.
• Palabra e pedra solta non ten volta.
• Palabra fóra da boca é pedra fóra da mano
• Palabra que se soIta non se pode recoller.
• Palabras de santo, feren ás veces como unllas de gato.
• Palabras sen feito, gaita sen punteiro.
• Palabras sen obras, guitarra sen cordas.
• Palabras soilas non poñen Ao lume a ola.
• Para o bo entendedor, o pouco falador.
• Pedrada contada, nunca gañada.
• Pola boca morre o peixe.
• Pola terra e polo mar, obrar e calar.
• Polo bico morre o peixe.
• Por falar ben non prenden a ninguén.
• Por falar ben non se perde nada e antes se gaña.
• Por falar pouco nada se perde.
• Por pouco talar, ninguén tivo que se laiar.
• Por un dito pérdese un amigo.
• Quen calar non sabe, falar non debe.
• Quen di o que non debe oe o que debe.
• Quen di o que quere oe o que non quere.
• Quen fala o que non debe, oe o que non quere.
• Quen moito fala, moito erra.
• Quen moito fala, nalgo erra.
• Quen moito fala, pouco asubia.
• Quen moito parola fai pouca obra.
• Quen moito rosma pouca razón ten.
• Quen soilo di un é como se non dixera ningún.
• Reprende as vidas alleas co teu exemplo e non co teu entendemento.
• Se te botas a falar, coida que non te fagan calar.
• Sementa quen fala e recolle quen cala.
• Sempre foi o calar máis seguro có falar.
• Son máis as voces cás noces.
• Tal palabra che din, tal corazón che poñen.
• Tras dunha palabra, outra vén.
• Unha palabra trae outra e, se se entropezan, arman liorta.
• Unha" palabra tira por outra.
• Vale máis esbarar co pe que esbarar coa lingua.
• ¡Benia o romeiro que di ben do compañeiro!