carrear

< carro
  1. v t Transportar algo en carro.
  2. v t p ext Transportar algo ou a alguén utilizando calquera medio de transporte.
  3. v t Causar ou producir algo negativo.

Citas

  • Daquela os maragatos carreaban o peixe salgado ata Castela
  • Ese mal carácter non che carreará máis ca problemas
  • Os autobuses do alcalde carrearon unha chea de xente aos colexios electorais, Carreou os libros dunha mesa á outra, O burro carreou varias seiras de orxo
Verbo: carrear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carreo

carreas

carrea

carreamos

carreades

carrean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carreaba

carreabas

carreaba

carreabamos

carreabades

carreaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carreei

carreaches

carreou

carreamos

carreastes

carrearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carreara

carrearas

carreara

carrearamos

carrearades

carrearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrearei

carrearás

carreará

carrearemos

carrearedes

carrearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrearía

carrearías

carrearía

carreariamos

carreariades

carrearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carree

carrees

carree

carreemos

carreedes

carreen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrease

carreases

carrease

carreasemos

carreasedes

carreasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrear

carreares

carrear

carrearmos

carreardes

carrearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

carrea

-

-

carreade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrear

carreares

carrear

carrearmos

carreardes

carrearen

Gerundio

carreando

Participio

carreado

carreada

carreados

carreadas