provocar

< lat provocāre
  1. v t
    1. Incitar a alguén a loitar ou a realizar algo indebido.
    2. Excitar sexualmente.
  2. v t Suscitar algunha cousa.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Iso pode provocar graves consecuencias
  • Provocouno para que lle pegase
Verbo: provocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provoco

provocas

provoca

provocamos

provocades

provocan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocaba

provocabas

provocaba

provocabamos

provocabades

provocaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provoquei

provocaches

provocou

provocamos

provocastes

provocaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocara

provocaras

provocara

provocaramos

provocarades

provocaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocarei

provocarás

provocará

provocaremos

provocaredes

provocarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocaría

provocarías

provocaría

provocariamos

provocariades

provocarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provoque

provoques

provoque

provoquemos

provoquedes

provoquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocase

provocases

provocase

provocasemos

provocasedes

provocasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocar

provocares

provocar

provocarmos

provocardes

provocaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

provoca

-

-

provocade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

provocar

provocares

provocar

provocarmos

provocardes

provocaren

Gerundio

provocando

Participio

provocado

provocada

provocados

provocadas