ocasionar

< ocasión
  1. v t Ser motivo ou causa de algo. Ex: O seu alcoholismo ocasionoulle moitos problemas.

Citas

  • O seu alcoholismo ocasionoulle moitos problemas.
Verbo: ocasionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasiono

ocasionas

ocasiona

ocasionamos

ocasionades

ocasionan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionaba

ocasionabas

ocasionaba

ocasionabamos

ocasionabades

ocasionaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionei

ocasionaches

ocasionou

ocasionamos

ocasionastes

ocasionaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionara

ocasionaras

ocasionara

ocasionaramos

ocasionarades

ocasionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionarei

ocasionarás

ocasionará

ocasionaremos

ocasionaredes

ocasionarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionaría

ocasionarías

ocasionaría

ocasionariamos

ocasionariades

ocasionarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasione

ocasiones

ocasione

ocasionemos

ocasionedes

ocasionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionase

ocasionases

ocasionase

ocasionasemos

ocasionasedes

ocasionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionar

ocasionares

ocasionar

ocasionarmos

ocasionardes

ocasionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ocasiona

-

-

ocasionade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ocasionar

ocasionares

ocasionar

ocasionarmos

ocasionardes

ocasionaren

Gerundio

ocasionando

Participio

ocasionado

ocasionada

ocasionados

ocasionadas