orixinar

< orixe
  1. v t Dar orixe ou comezo a unha cousa.
  2. v pron Ter orixe algo.

Citas

  • Aquel mal orixinou outro
  • Orixinouse un novo conflito na comunidade

Palabras vecinas

Verbo: orixinar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixino

orixinas

orixina

orixinamos

orixinades

orixinan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinaba

orixinabas

orixinaba

orixinabamos

orixinabades

orixinaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinei

orixinaches

orixinou

orixinamos

orixinastes

orixinaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinara

orixinaras

orixinara

orixinaramos

orixinarades

orixinaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinarei

orixinarás

orixinará

orixinaremos

orixinaredes

orixinarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinaría

orixinarías

orixinaría

orixinariamos

orixinariades

orixinarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixine

orixines

orixine

orixinemos

orixinedes

orixinen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinase

orixinases

orixinase

orixinasemos

orixinasedes

orixinasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinar

orixinares

orixinar

orixinarmos

orixinardes

orixinaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

orixina

-

-

orixinade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orixinar

orixinares

orixinar

orixinarmos

orixinardes

orixinaren

Gerundio

orixinando

Participio

orixinado

orixinada

orixinados

orixinadas