ordinario -ria
lat ordinarĭu
-
adx
Que segue a orde establecida ou acostumada.
-
adx
Que é de pouca calidade.
-
adx
Que non ten educación. Tm s.
-
-
adx
[DER ]
Aplícase ao xuízo que se acomoda ás disposicións procesuais xerais ou para o que non está establecido un procedemento especial.
-
adx
[RELIX ]
Aplícase ao antigo libro orientador na maneira de celebrar a misa e o oficio, que indicaba por orde cada fórmula litúrxica.
-
ordinario da misa
[RELIX ]
Sucesión dos textos invariables da misa.
-
ordinario do oficio
[RELIX ]
Parte invariable do oficio divino.
-
adx
[DER ]
-
adx
[DER/RELIX ]
Aplícase ao poder de xurisdición vinculado a un oficio eclesiástico e que se posúe en virtude do oficio recibido.
-
s
m
[DER/RELIX ]
Xerarquía eclesiástica que posúe o poder ordinario, formado polo papa, os bispos residenciais, os abades nullius, os administradores, os vicarios e prefectos apostólicos e os superiores maiores das ordes relixiosas clericais exentas.
-
s
m
[HIST/DER ]
Xuíz ordinario.
Sinónimos
Citas
- É unha vaixela moi ordinaria para regalarlle polo aniversario
- Era tan ordinario que sempre quedaba mal coa xente
- Foi unha asemblea ordinaria para valorar os resultados
- Non quere ir á feira porque lle parece moi ordinario
- Tiña un comportamento moi ordinario
Frases feitas
-
Correo ordinario. Correo que se efect
-
De ordinario. loc adv Segundo a orde acostumada, polo xeral.