ordinario -ria

ordinario -ria

lat ordinarĭu

Plural: ordinarios Masculino: ordinario Masculino plural: ordinarios Feminino: ordinaria Feminino plural: ordinarias
  1. adx

    Que segue a orde establecida ou acostumada.

  2. adx

    Que é de pouca calidade.

  3. adx

    Que non ten educación. Tm s.

    1. adx [DER ]

      Aplícase ao xuízo que se acomoda ás disposicións procesuais xerais ou para o que non está establecido un procedemento especial.

    2. adx [RELIX ]

      Aplícase ao antigo libro orientador na maneira de celebrar a misa e o oficio, que indicaba por orde cada fórmula litúrxica.

    3. ordinario da misa [RELIX ]

      Sucesión dos textos invariables da misa.

    4. ordinario do oficio [RELIX ]

      Parte invariable do oficio divino.

  4. adx [DER/RELIX ]

    Aplícase ao poder de xurisdición vinculado a un oficio eclesiástico e que se posúe en virtude do oficio recibido.

  5. s m [DER/RELIX ]

    Xerarquía eclesiástica que posúe o poder ordinario, formado polo papa, os bispos residenciais, os abades nullius, os administradores, os vicarios e prefectos apostólicos e os superiores maiores das ordes relixiosas clericais exentas.

  6. s m [HIST/DER ]

    Xuíz ordinario.

Sinónimos

Citas

  • É unha vaixela moi ordinaria para regalarlle polo aniversario
  • Era tan ordinario que sempre quedaba mal coa xente
  • Foi unha asemblea ordinaria para valorar os resultados
  • Non quere ir á feira porque lle parece moi ordinario
  • Tiña un comportamento moi ordinario

Frases feitas

  • Correo ordinario. Correo que se efect

  • De ordinario. loc adv Segundo a orde acostumada, polo xeral.

Palabras veciñas

ordenanza ordenar ordinal ordinario -ria ordinograma ordo* ordovícico -ca