desencallar

desencallar

des- + encallar

  1. v t

    Poñer a flote unha embarcación encallada.

  2. v i

    Saír unha embarcación do lugar onde estaba encallada.

Sinónimos

Antónimos

Conxugar
VERBO desencallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallo
desencallas
desencalla
desencallamos
desencallades
desencallan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallaba
desencallabas
desencallaba
desencallabamos
desencallabades
desencallaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallei
desencallaches
desencallou
desencallamos
desencallastes
desencallaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallara
desencallaras
desencallara
desencallaramos
desencallarades
desencallaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallarei
desencallarás
desencallará
desencallaremos
desencallaredes
desencallarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallaría
desencallarías
desencallaría
desencallariamos
desencallariades
desencallarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencalle
desencalles
desencalle
desencallemos
desencalledes
desencallen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallase
desencallases
desencallase
desencallasemos
desencallasedes
desencallasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallar
desencallares
desencallar
desencallarmos
desencallardes
desencallaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desencalla
-
-
desencallade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desencallar
desencallares
desencallar
desencallarmos
desencallardes
desencallaren
Xerundio desencallando
Participio desencallado
desencallada
desencallados
desencalladas