desencallar

Escoitar
desencallar

des- + encallar

  1. v t

    Poñer a flote unha embarcación encallada.
  2. v i

    Saír unha embarcación do lugar onde estaba encallada.

Sinónimos

desembarrancar

Antónimos

encallar

Palabras veciñas

desencaixar desencaixe desencalar desencallar desencamar desencambar desencamiñar
Conxugar
VERBO desencallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallo
desencallas
desencalla
desencallamos
desencallades
desencallan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallaba
desencallabas
desencallaba
desencallabamos
desencallabades
desencallaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallei
desencallaches
desencallou
desencallamos
desencallastes
desencallaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallara
desencallaras
desencallara
desencallaramos
desencallarades
desencallaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallarei
desencallarás
desencallará
desencallaremos
desencallaredes
desencallarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallaría
desencallarías
desencallaría
desencallariamos
desencallariades
desencallarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencalle
desencalles
desencalle
desencallemos
desencalledes
desencallen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallase
desencallases
desencallase
desencallasemos
desencallasedes
desencallasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallar
desencallares
desencallar
desencallarmos
desencallardes
desencallaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desencalla
-
-
desencallade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desencallar
desencallares
desencallar
desencallarmos
desencallardes
desencallaren
Xerundio desencallando
Participio desencallado
desencallada
desencallados
desencalladas