encallar

encallar

cast encallar

  1. v t

    Facer tropezar unha embarcación coa area ou as rochas do fondo para que se deteña.

  2. v i

    Quedar sen movemento unha embarcación ao tropezar coa area ou coas rochas do fondo.

  3. v i

    Non poder progresar algunha cousa.

Sinónimos

Citas

  • A discusión encallou porque un dos afectados se negou a razoar
  • O capitán pirata encallou o galeón para impedir que fuxisen os prisioneiros
  • Un barco pesqueiro encallou na ría de Vigo
Conxugar
VERBO encallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallo
encallas
encalla
encallamos
encallades
encallan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallaba
encallabas
encallaba
encallabamos
encallabades
encallaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallei
encallaches
encallou
encallamos
encallastes
encallaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallara
encallaras
encallara
encallaramos
encallarades
encallaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallarei
encallarás
encallará
encallaremos
encallaredes
encallarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallaría
encallarías
encallaría
encallariamos
encallariades
encallarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalle
encalles
encalle
encallemos
encalledes
encallen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallase
encallases
encallase
encallasemos
encallasedes
encallasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallar
encallares
encallar
encallarmos
encallardes
encallaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encalla
-
-
encallade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encallar
encallares
encallar
encallarmos
encallardes
encallaren
Xerundio encallando
Participio encallado
encallada
encallados
encalladas