aprobar

< lat approbāre
  1. v t Considerar boa, aceptable ou xusta, unha cousa.
  2. v t Dar a cualificación de aprobado a un examinado.
  3. v t Obter a cualificación de aprobado nunha materia.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Aprobaron un regulamento e unha lei que levaban dous anos de retraso
  • En setembro aprobei as Matemáticas e a Física que deixei pendentes
  • Van aprobalo na primeira convocatoria
Verbo: aprobar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobo

aprobas

aproba

aprobamos

aprobades

aproban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobaba

aprobabas

aprobaba

aprobabamos

aprobabades

aprobaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobei

aprobaches

aprobou

aprobamos

aprobastes

aprobaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobara

aprobaras

aprobara

aprobaramos

aprobarades

aprobaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobarei

aprobarás

aprobará

aprobaremos

aprobaredes

aprobarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobaría

aprobarías

aprobaría

aprobariamos

aprobariades

aprobarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobe

aprobes

aprobe

aprobemos

aprobedes

aproben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobase

aprobases

aprobase

aprobasemos

aprobasedes

aprobasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobar

aprobares

aprobar

aprobarmos

aprobardes

aprobaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aproba

-

-

aprobade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprobar

aprobares

aprobar

aprobarmos

aprobardes

aprobaren

Xerundio

aprobando

Participio

aprobado

aprobada

aprobados

aprobadas