aceptar

< lat acceptāre ad- + capere ‘coller’
  1. v t Tomar ou recibir voluntariamente algo que se lle ofrece a alguén.
  2. v t Considerar alguén algunha cousa como verdadeira ou válida.
  3. v t Soportar os efectos de algo aínda que estes sexan negativos.

Sinónimos

Citas

  • Aceptarei a túa invitación se teño tempo para visitar a cidade
  • Aceptou a morte de seu pai con resignación
  • Aceptou as hipóteses que defendía o conferenciante

Refráns

  • Do alleo, o que quixer seu dono.
  • Do que che dean colle e non escollas.
Verbo: aceptar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acepto

aceptas

acepta

aceptamos

aceptades

aceptan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptaba

aceptabas

aceptaba

aceptabamos

aceptabades

aceptaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptei

aceptaches

aceptou

aceptamos

aceptastes

aceptaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptara

aceptaras

aceptara

aceptaramos

aceptarades

aceptaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptarei

aceptarás

aceptará

aceptaremos

aceptaredes

aceptarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptaría

aceptarías

aceptaría

aceptariamos

aceptariades

aceptarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acepte

aceptes

acepte

aceptemos

aceptedes

acepten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptase

aceptases

aceptase

aceptasemos

aceptasedes

aceptasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptar

aceptares

aceptar

aceptarmos

aceptardes

aceptaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acepta

-

-

aceptade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceptar

aceptares

aceptar

aceptarmos

aceptardes

aceptaren

Xerundio

aceptando

Participio

aceptado

aceptada

aceptados

aceptadas