desaprobar

< des- + aprobar
  1. v t Non aceptar como bo ou non estar de acordo con algo. Ex: Desaprobou a actuación do presidente, Ó final non se puxeron de acordo e desaprobaron todas as medidas que tiñan previstas.

Sinónimos

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Desaprobou a actuación do presidente, Ao final non se puxeron de acordo e desaprobaron todas as medidas que tiñan previstas.
Verbo: desaprobar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobo

desaprobas

desaproba

desaprobamos

desaprobades

desaproban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobaba

desaprobabas

desaprobaba

desaprobabamos

desaprobabades

desaprobaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobei

desaprobaches

desaprobou

desaprobamos

desaprobastes

desaprobaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobara

desaprobaras

desaprobara

desaprobaramos

desaprobarades

desaprobaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobarei

desaprobarás

desaprobará

desaprobaremos

desaprobaredes

desaprobarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobaría

desaprobarías

desaprobaría

desaprobariamos

desaprobariades

desaprobarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobe

desaprobes

desaprobe

desaprobemos

desaprobedes

desaproben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobase

desaprobases

desaprobase

desaprobasemos

desaprobasedes

desaprobasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobar

desaprobares

desaprobar

desaprobarmos

desaprobardes

desaprobaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaproba

-

-

desaprobade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaprobar

desaprobares

desaprobar

desaprobarmos

desaprobardes

desaprobaren

Xerundio

desaprobando

Participio

desaprobado

desaprobada

desaprobados

desaprobadas