apandar

< pando
  1. v i
    1. Abaixarse no xogo da apanda un dos participantes para que outro salte por riba del.
    2. fig Recaer nalgún dos xogadores da apanda a tarefa máis desagradable.
  2. v i Sufrir contrariedades ou levar a peor parte nun asunto.
  3. v i fig Curvar un obxecto a causa do peso ou da idade. Tm

Frases feitas

  • Apandar co morto. Recibir a culpa de algo.
Verbo: apandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apando

apandas

apanda

apandamos

apandades

apandan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandaba

apandabas

apandaba

apandabamos

apandabades

apandaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandei

apandaches

apandou

apandamos

apandastes

apandaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandara

apandaras

apandara

apandaramos

apandarades

apandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandarei

apandarás

apandará

apandaremos

apandaredes

apandarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandaría

apandarías

apandaría

apandariamos

apandariades

apandarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apande

apandes

apande

apandemos

apandedes

apanden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandase

apandases

apandase

apandasemos

apandasedes

apandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandar

apandares

apandar

apandarmos

apandardes

apandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apanda

-

-

apandade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apandar

apandares

apandar

apandarmos

apandardes

apandaren

Xerundio

apandando

Participio

apandado

apandada

apandados

apandadas