aguantar

< it agguantare guanto ‘luva’
  1. v t Soster, sen ceder, o peso de algo ou alguén.
  2. v t Soportar algo que pode ser agobiante ou frustrante.
  3. v t Ter conta de algo para que non caia.
  4. v pron Manterse de pé.

Confrontacións

Citas

  • Aguanto os libros mentres ti colles o papel de abaixo
  • As columnas aguantan o arco, Aguántame o paquete
  • Non se aguanta de pé
  • Os manifestantes aguantaron todo o día
  • Se aguanta suxeito dous días, xa será moito

Frases feitas

  • Aguantar o que boten/mecha. Soportar todas as contrariedades que poidan xurdir.

Palabras veciñas

Verbo: aguantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguanto

aguantas

aguanta

aguantamos

aguantades

aguantan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantaba

aguantabas

aguantaba

aguantabamos

aguantabades

aguantaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantei

aguantaches

aguantou

aguantamos

aguantastes

aguantaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantara

aguantaras

aguantara

aguantaramos

aguantarades

aguantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantarei

aguantarás

aguantará

aguantaremos

aguantaredes

aguantarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantaría

aguantarías

aguantaría

aguantariamos

aguantariades

aguantarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguante

aguantes

aguante

aguantemos

aguantedes

aguanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantase

aguantases

aguantase

aguantasemos

aguantasedes

aguantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantar

aguantares

aguantar

aguantarmos

aguantardes

aguantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aguanta

-

-

aguantade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aguantar

aguantares

aguantar

aguantarmos

aguantardes

aguantaren

Xerundio

aguantando

Participio

aguantado

aguantada

aguantados

aguantadas