pandar

  1. v i apandar.
Verbo: pandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pando

pandas

panda

pandamos

pandades

pandan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandaba

pandabas

pandaba

pandabamos

pandabades

pandaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandei

pandaches

pandou

pandamos

pandastes

pandaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandara

pandaras

pandara

pandaramos

pandarades

pandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandarei

pandarás

pandará

pandaremos

pandaredes

pandarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandaría

pandarías

pandaría

pandariamos

pandariades

pandarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pande

pandes

pande

pandemos

pandedes

panden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandase

pandases

pandase

pandasemos

pandasedes

pandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandar

pandares

pandar

pandarmos

pandardes

pandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

panda

-

-

pandade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pandar

pandares

pandar

pandarmos

pandardes

pandaren

Xerundio

pandando

Participio

pandado

pandada

pandados

pandadas