apancar

< panca
  1. v t Dar pancadas a algo ou a alguén.
  2. v t Mover algún obxecto con axuda da panca.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Conseguimos abrir a porta apancándoa

Palabras veciñas

Verbo: apancar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apanco

apancas

apanca

apancamos

apancades

apancan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancaba

apancabas

apancaba

apancabamos

apancabades

apancaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apanquei

apancaches

apancou

apancamos

apancastes

apancaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancara

apancaras

apancara

apancaramos

apancarades

apancaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancarei

apancarás

apancará

apancaremos

apancaredes

apancarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancaría

apancarías

apancaría

apancariamos

apancariades

apancarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apanque

apanques

apanque

apanquemos

apanquedes

apanquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancase

apancases

apancase

apancasemos

apancasedes

apancasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancar

apancares

apancar

apancarmos

apancardes

apancaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apanca

-

-

apancade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apancar

apancares

apancar

apancarmos

apancardes

apancaren

Xerundio

apancando

Participio

apancado

apancada

apancados

apancadas