calmar

< calma
  1. v t Provocar no ánimo unha sensación de calma.
  2. v t Facer que diminúa a dor, a violencia ou unha paixón.
  3. v i Quedar tranquilizada unha persoa ao liberarse dalgunha cousa que lle producía desasosego. Tm v pron.
  4. v i Quedar o mar, o vento ou algún fenómeno natural en calma. Tm v pron.

Citas

  • A inxección calmoulle a dor das costas
  • Calmámonos cando nos decatamos de que era un simple erro, Calmou ao facerlle efecto a medicación
  • Calmou a todos os asistentes cando se foi a luz
  • No lusquefusque calmou o temporal, Se cadra calmará a marusía nos días vindeiros
  • Tendes que calmar a situación antes de seguirdes discutindo o tema, Calmei a meniña para que durmise

Palabras veciñas

Verbo: calmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmo

calmas

calma

calmamos

calmades

calman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmaba

calmabas

calmaba

calmabamos

calmabades

calmaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmei

calmaches

calmou

calmamos

calmastes

calmaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmara

calmaras

calmara

calmaramos

calmarades

calmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmarei

calmarás

calmará

calmaremos

calmaredes

calmarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmaría

calmarías

calmaría

calmariamos

calmariades

calmarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calme

calmes

calme

calmemos

calmedes

calmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmase

calmases

calmase

calmasemos

calmasedes

calmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmar

calmares

calmar

calmarmos

calmardes

calmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

calma

-

-

calmade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

calmar

calmares

calmar

calmarmos

calmardes

calmaren

Xerundio

calmando

Participio

calmado

calmada

calmados

calmadas