acougar

< lat accubare
  1. v i Facer desaparecer ou minguar un estado de excitación ou violencia nalgunha persoa.
  2. v i Parar unha actividade que se está a desenvolver.

Antónimos

Citas

  • Acouga un momento antes de seguir limpando a casa
  • Acougou despois de tomar a tila
Verbo: acougar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougo

acougas

acouga

acougamos

acougades

acougan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougaba

acougabas

acougaba

acougabamos

acougabades

acougaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acouguei

acougaches

acougou

acougamos

acougastes

acougaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougara

acougaras

acougara

acougaramos

acougarades

acougaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougarei

acougarás

acougará

acougaremos

acougaredes

acougarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougaría

acougarías

acougaría

acougariamos

acougariades

acougarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougue

acougues

acougue

acouguemos

acouguedes

acouguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougase

acougases

acougase

acougasemos

acougasedes

acougasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougar

acougares

acougar

acougarmos

acougardes

acougaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acouga

-

-

acougade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acougar

acougares

acougar

acougarmos

acougardes

acougaren

Xerundio

acougando

Participio

acougado

acougada

acougados

acougadas