amansar

< manso
  1. v t Eliminar dun animal as súas calidades de ferocidade para tornalo manso.
  2. v t fig Calmar a ferocidade ou calquera manifestación violenta.
  3. v i fig Deixar de ser violenta unha persoa.

Citas

  • Os rapaces amansaron xogando no patio
  • Para que amanse tes que lle contar todas as boas novas
  • Quixo amansar un lobo e conseguiu que lle obedecera en case todo

Palabras veciñas

Verbo: amansar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amanso

amansas

amansa

amansamos

amansades

amansan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansaba

amansabas

amansaba

amansabamos

amansabades

amansaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansei

amansaches

amansou

amansamos

amansastes

amansaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansara

amansaras

amansara

amansaramos

amansarades

amansaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansarei

amansarás

amansará

amansaremos

amansaredes

amansarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansaría

amansarías

amansaría

amansariamos

amansariades

amansarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amanse

amanses

amanse

amansemos

amansedes

amansen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansase

amansases

amansase

amansasemos

amansasedes

amansasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansar

amansares

amansar

amansarmos

amansardes

amansaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amansa

-

-

amansade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amansar

amansares

amansar

amansarmos

amansardes

amansaren

Xerundio

amansando

Participio

amansado

amansada

amansados

amansadas