"Tutel" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Persoa que aprende algún oficio.

Persoa que ten pouca experiencia nunha materia.

Mozo que traballaba baixo a tutela dun mestre para aprender un oficio.

Primeiro dos tres graos básicos da francmasonaría.

Acción e efecto de asegurar.

Forma de tutela xurídica que comporta a adopción de determinadas medidas permitidas pola lei en previsión de futuros danos ou prexuízos que poida sufrir o ben xurídico asegurado.

Estado ou calidade do que se basta a si mesmo.

Situación teórica de economía autosuficiente respecto do exterior, que esixe o autoabastecemento, o proteccionismo industrial e a supresión das importacións.

Calidade da organización política autosuficiente.

Entidade local autónoma, en Portugal, auxiliar e descentralizada da administración pública que está suxeita a fiscalización e tutela do estado, e posúe patrimonio e recursos propios.

Calidade do que se posúe entre varios.

Reunión dos que viven en común.

1. Grupo social caracterizado por un vínculo territorial e de convivencia ou por unha afinidade de intereses e de conviccións ideolóxicas, sociais, políticas ou relixiosas.

2. Membros dunha igrexa particular que pertencen a unha orde determinada e viven nun convento.

3. Unión, baixo un réxime administrativo común, dunha cidade ou vila coas poboacións situadas no seu termo.

4. Entidade dotada de autonomía política na que se constitúen as nacionalidades e rexións de España para o exercicio do dereito de autogoberno que lles recoñece a Constitución de 1978.

5. Grupo de investigadores e científicos de calquera disciplina ou especialidade ou dun determinado ámbito xeográfico.

6. Propiedade ou dominio dunha cousa ou dereito, compartida entre diversas persoas.

7. Forma de organización do patrimonio da sociedade conxugal, que se caracteriza por agrupar nunha masa común todos ou unha parte dos bens e propiedades dos cónxuxes de modo que as rendas se destinen a soportar os gastos do matrimonio.

8. ...

1. Opinión que alguén dá ou recibe sobre cómo se deben facer as cousas.

2. Máximas evanxélicas que a Igrexa católica non considera categóricas.

1. Órgano administrativo colexiado con funcións consultivas, xurisdicionais ou executivas e deliberativas.

2. Órgano colexiado que asesoraba no goberno os reis españois durante a Idade Moderna.

3. Órgano colexiado permanente da administración dunha sociedade anónima e de entidades de dereito público, que se ocupa das funcións de xestión e representación da sociedade.

4. Organismo constituído nalgúns centros ou establecementos privados ou públicos que vixía o mantemento da orde e a conduta dos seus membros e propón sancións disciplinarias.

5. Organismo destinado a intervir na tutela de menores non emancipados e/ou dos incapacitados.

6. Tribunal de xustiza encargado das causas da xurisdición militar.

7. ...

Persoa física ou xurídica designada en testamento ou xudicialmente para exercer unha función tutelar dos menores emancipados, incapacitados e pródigos, baixo a salvagarda do xuíz, en todos aqueles actos que por imperativo legal non poden realizar por si mesmos.

Persoa ou persoas designadas polo causante, ou de modo subsidario polo xuíz, que teñen que representar e defender os intereses dos fideicomisarios non nacidos nin concibidos, ou dos fideicomisarios que só teñen a personalidade determinable por algún acontecemento futuro.

Aplícase ao titor ou curador nomeado por orde xudicial por ausencia de titor ou curador testamentario ou lexítimo.

Aplícase á tutela diferida por un mandamento xudicial.

Caso do paradigma da flexión nominal, que serve para expresalo complemento indirecto, nalgunhas linguas indoeuropeas, como o sánscrito, o grego ou o latín.

Que non presenta ningún cambio de dirección.

Que está en posición vertical.

Que está situado, respecto a unha persoa, na banda oposta á do corazón.

Cara ou lado principal dun tecido, dunha páxina ou dun obxecto.

1. Conxunto de leis, preceptos e regras de conduta obrigatorias, establecido e autorizado polo Estado e respaldado polo seu poder, ao que están sometidos os homes na súa vida social, que fixa e tutela unha determinada organización das relacións sociais.

2. Conxunto de normas do dereito público interno que rexen a organización e a actividade das administracións públicas.

3. Dereito conseguido ou gañado por alguén antes do feito ou do acto que se lle opón para impedirlle o seu exercicio ou o seu gozo.

4. Normas emanadas dos órganos dunha comunidade autónoma ou dun Estado federal.

5. Normas xurídicas ditadas pola autoridade eclesiástica con potestade lexislativa.

6. ...

Acción e efecto de discernir.

Facultade para discernir unha cousa doutra.

Nomeamento xudicial que habilita a alguén para exercer un cargo, como a tutela dun menor ou incapacitado, ou a vixilancia no proceso de quebra dunha sociedade.