"xuíz" (En toda a entrada)

1. Asunto que presenta un problema ou unha dificultade que hai que resolver.

2. Elemento puntual do que hai que ocuparse.

Pregunta que hai que contestar.

Cada unha das exposicións que integran un curso ou as diversas partes dun tratado sistemático da escolástica.

Controversia formulada entre dous xuíces ou tribunais non subordinados entre si, promovida para determinar quen dos dous ten a competencia para coñecer un preito.

Proposta que lle presentan os gobernos ao xefe de Estado ou aos parlamentos para comprobar o grao de confianza que merecen.

Problema político que afecta á continuidade dun ministerio.

1. Asunto que debe resolverse con anterioridade á cuestión principal no proceso penal e que impide a pronunciación dunha decisión ou resolución.

2. ...

Persoa física ou xurídica designada en testamento ou xudicialmente para exercer unha función tutelar dos menores emancipados, incapacitados e pródigos, baixo a salvagarda do xuíz, en todos aqueles actos que por imperativo legal non poden realizar por si mesmos.

Persoa ou persoas designadas polo causante, ou de modo subsidario polo xuíz, que teñen que representar e defender os intereses dos fideicomisarios non nacidos nin concibidos, ou dos fideicomisarios que só teñen a personalidade determinable por algún acontecemento futuro.

1. Efecto causado en algo ou en alguén que supón un empeoramento do seu estado.

2. Lesión ou perda causada de forma directa ou indirecta por alguén noutra persoa, ocasionándolle menoscabos na súa personalidade, liberdade, honra e patrimonio.

3. Delito que comprende toda acción ou omisión intencionadas que ocasiona a lesión, perturbación ou destrución das cousas valiosas alleas, sen autorización do seu dono, ou das cousas propias especialmente protexidas polo dereito, sempre que non mereceran outra cualificación xurídico-penal.

4. Prexuízo creado por unha acción independente á vontade humana, de natureza imprevisible e inevitable.

5. Indemnización que ten por finalidade restablecer a situación anterior ao acto lesivo producido por dó, neglixencia ou morosidade no cumprimento das obrigacións.

Dor ou sufrimento causado por algo que altera o estado do organismo.

1. Acción de decidir ou decidirse.

2. Aquilo que se decidiu.

Calidade de decidido.

1. Calquera resolución ou fallo dun xuíz ou do tribunal competente, en calquera controversia sometida á autoridade xudicial.

2. Parte dispositiva dun acto que implica poder resolutorio nun expediente administrativo, nunha sentenza dun preito civil ou nunha causa criminal.

3. Disposición comunitaria de dereito derivado, obrigatoria en todos os seus elementos.

4. Parte dispositiva dunha lei ou regulamento.

Teoría matemática que consiste nunha aproximación unificadora á estatística matemática, baseada no concepto de xogo de estratexia, que inclúe a estimación puntual e por intervalos, e tamén a teoría dos contrastes de hipóteses.

Que declara ou explica unha cousa que de por si non está clara.

Aplícase ao xuízo que ten como finalidade obter do xuíz a declaración da existencia dun dereito anterior.

Aplícase ao verbo que expresa a enunciación pura e simple dunha aserción.

Determinar o xuíz sobre as peticións das partes dun proceso, concedendo, negando ou dándolles curso.

Dispoñer algo unha persoa que ten autoridade para facelo.

1. Resolución, decisión ou determinación realizada polo xefe do Estado, polos órganos colexiados do goberno do Estado ou das comunidades autónomas ou por un tribunal ou xuíz sobre calquera materia ou negocio.

2. Decreto con rango de lei ditado con carácter provisional polo goberno en casos de extraordinaria e urxente necesidade e que, no período máximo de trinta días, debe ser aceptada ou rexeitada polo Congreso de los Diputados.

3. Decreto con rango de lei ditado polo poder executivo que contén lexislación delegada polo poder lexislativo.

1. Forma particular que asumen as ordes escritas provenientes da autoridade eclesiástica competente.

2. Decreto co que o lexislador establece prescricións comúns a unha comunidade.

Decisión ou sentenza que ditaba o emperador para resolver as controversias que se lle presentaban sen suxeitarse ás regras do procedemento ordinario.