"algún" (En toda a entrada)

            AO 2 + A D 2AO

Oxidación dunha substancia, xeralmente un líquido, a temperatura normal, polo osíxeno do aire. Unha reacción de autooxidación prodúcese en dúas fases:
O2+A→AO2 (formación de peróxido)
AO2+A→2AO
A primeira fase é lenta e controla o sistema de oxidación. Este proceso emprégase no secado de pinturas.

Acción ou efecto de oxidar ou oxidarse.

Proceso polo que un elemento aumenta o seu número de oxidación ao perder algún electrón.

Formación de ferruxe na superficie do ferro ou doutro metal, pola acción do aire húmido ou por corrosión.

Número que representa o número de electróns que cómpre engadir ou quitar a un átomo que forma parte dunha combinación para volvelo ao seu estado elemental.

Oxidación que se produce no ánodo durante os procesos de electrólise.

Combinación dos aglutinantes bituminosos co osíxeno atmosférico, que provoca o endurecemento do betume ou do alcatrán, a diminución da súa penetración e normalmente o aumento da súa fraxilidade.

Formación de óxidos ou doutros compostos sobre a superficie dos metais por reacción con gases secos a altas temperaturas. OBS: A grafía representa o son [ks].

Combinación de osíxeno con calquera elemento, excepto o flúor. Tamén reciben este nome algúns epóxidos simples, formas oxidadas dos nitrilos e das aminas, e algunhas substancias que conteñen osíxeno na súa estrutura. Os óxidos teñen un gran número de aplicacións na industria.

Nome do anión O 2- . OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Utensilio formado por unha lámina de madeira ou prancha de ferro, de forma rectangular, trapezoidal ou curva, cunha certa concavidade e co mango cilíndrico, destinada a recoller, trasladar ou remover algunha materia sólida, pastosa ou poeirenta.

2. Paleta longa e estreita que empregan os albaneis para introducir o morteiro entre as pedras unha vez calzadas e dispostas no paramento.

3. Máquina destinada a mover materiais soltos, que consiste basicamente nun chasis automotor montado sobre pneumáticos e provista, na parte frontal, dunha culler, montada sobre uns brazos articulados, movidos mediante cilindros hidráulicos.

Cantidade de calquera cousa que cabe nunha pa.

Utensilio máis pequeno de forma semellante a unha pa.

1. Parte máis ampla e xeralmente de menos grosor dalgunhas cousas.

2. Parte máis ampla e fina do remo.

3. Parte dianteira do esquí, que forma unha curva e ten menos grosor.

...

Tratamento de respecto que se dá ao pai dun.

Tratamento de respecto dirixido a algúns relixiosos.

papa.

Macho que tivo un ou máis fillos.

Persoa que exerce as funcións paternas con outras persoas.

Persoa que crea ou promove unha obra, actividade ou outra cousa.

Pai e nai como conxunto de proxenitores.

1. Deus, en tanto que creador. No cristianismo é a primeira persoa da Trindade, denominada Deus Pai e Pai Eterno.

2. Título anteposto ao nome dos sacerdotes dunha orde relixiosa ou cualificativo da orde ou cargo.

3. Cada un dos escritores de fins do s I ata a segunda metade do s II que recibiron a doutrina dalgún apóstolo.

4. Cada un dos participantes nun concilio con voto deliberativo.

5. Cada un dos primeiros anacoretas e cenobitas cristiáns dos desertos de Exipto e Palestina (ss IV e V).

6. ...

Aparición dalgún carácter morfolóxico que non se manifestou en xeracións intermedias, senón tan só en xeracións ancestrais afastadas.

Formación mediante procesos metamórficos de rochas novas por refusión de rochas ígneas preexistentes.

Manto de forma rectangular que se levaba sobre a túnica na antiga Roma.

1. Insignia pontifical que consiste nunha banda circular branca, ornada con catro ou seis cruces, que o papa e algúns arcebispos que teñen o privilexio de levala poñen arredor dos ombros.

2. Dosel sostido por catro ou máis varas longas para acubillar nas procesións ao sacerdote que leva a custodia ou ao bispo na entrada ás igrexas ou aos lugares da súa xurisdición. OBS: Tamén se denonina baldaquino.

3. Frontal de tea bordada. OBS: Tamén se denonina antipendio.

4. Cuberta que se porta por riba de varas sobre un obxecto sagrado ou un personaxe elevado, en sinal de honra.

Córtex cerebral e substancia branca subxacente.

1. Alimento que resulta da cocción dunha masa constituída por unha mestura de fariña, auga, sal e fermento, despois de sometela a un proceso de fermentación.

2. Peza grande e redonda en que se divide esa masa cocida.

3. Peza de pan de forma alongada máis ancha no medio ca a nos extremos.

4. Pan que se elabora con fariña milla.

5. Pan que se obtén cando a masa se pon a cocer nun molde metálico, previamente engraxado.

6. Pan que se fai con fins terapéuticos.

7. Pan que se elabora con fariña integral.

8. Pan esmiuzado que se emprega para cociñar.

Cereal que se emprega para facer a fariña do pan.

...

Instrumento que serve para copiar, ampliando ou reducindo, un plano, un mapa, ou un debuxo calquera.

Estrutura metálica articulada que, nalgúns sistemas de tracción eléctrica, asegura o contacto permanente co cable de contacto da catenaria.