"mini" (En toda a entrada)

1. Organización e regulamentación interna dun estado ou dunha colectividade.

2. Regulamentos establecidos para o mantemento da orde e a seguridade pública.

1. Corpo ou forza que vela polo cumprimento dos regulamentos establecidos para o mantemento da orde e a seguridade pública. Ten o deber de garantir as liberdades e os dereitos individuais e colectivos, e divídese en policía administrativa, policía de seguridade e policía xudicial.

2. Corpo policial civil, xerarquizado, cunha competencia e unhas funcións situadas teoricamente entre as da policía nacional e as das policías municipais ou locais.

3. Corpo dedicado ao mantemento da orde nos corpos do exército.

4. Corpo policial dependente dun concello.

5. Corpo nacional de policía creado en 1978 para protexer os dereitos e liberdades dos cidadáns, e expedir o Documento Nacional de Identidade e o pasaporte. Depende do ministerio del Interior.

6. Policía nacional que non leva uniforme regulamentario pola confidencialidade do seu traballo.

7. ...

Teoría, oposta ao determinismo, que se ocupa das posibilidades que o contorno natural lle ofrece ao home, e que este, en certa medida, pode dispor del ao seu servizo.

Forma de oportunismo político dun partido ou dun particular que, conservando a fe nos propios principios ideolóxicos, está disposto a ceder nalgúns puntos do propio programa e a pactar con outros partidos ou correntes, a cambio de obter obxectivos parciais e inmediatos ou de manterse no poder.

Dereito que tiña o cidadán romano que fora feito prisioneiro de guerra de ser reintegrado en todos os seus dereitos cando volvese a Roma.

Restitución de dereitos e bens ao cidadán dunha cidade ocupada, cando o exército usurpador se vía obrigado a deixala.

E = -gradV - ðA/ðt, e B = rot A

Relativo ou pertencente á potencia.

Que existe en potencia.

1. Capacidade de obrar.

2. Capacidade ofensiva e defensiva dun estado para facer a guerra.

1. Función escalar da que deriva un campo de forzas potencial segundo a expresión -6V = F, sendo 6 o operador gradiente.

2. Campo vectorial A, derivado dun potencial, para o que o valor da integral de liña entre dous puntos calquera do seu dominio de definición é independente da curva concreta que se escollera para unir estes puntos.

3. alor da diferenza de potencial que se mide entre dous condutores cando están en contacto.

4. ...

Poder, facultade ou dominio que se ten sobre persoas ou cousas.

Conxunto de anxos que constitúen a xerarquía inferior do segundo coro da orde anxélica do Pseudo-Denís.

Xurisdición sobre un castelo ou demarcación que se tiña en feudo do s X ao XV.

Exercicio dunha facultade mediante un proceso aplicador do ordenamento xurídico en que ten unha relevancia especial a estimación subxectiva ou libre apreciación da administración.

Exercicio dunha facultade que exclúe a apreciación subxectiva da administración ao prever e determinar o ordenamento xurídico todas as súas condicións, termos e consecuencias.

1. Extensión de terra onde medra a herba que serve de alimento ao gando.

2. Terreo cuberto de herba, con predominio de poáceas, ciperáceas e papilonáceas.

Prado anexo ou dependente dunha fábrica de indianos, onde se fervía, branqueaba e enxugaban os tecidos de algodón, antes de pintalos.

Porción doada aos cóengos e monxes suxeitos a unha clase ou administración conxunta de bens.

Porción de bens ou rendas que se asignan a un eclesiástico nas igrexas, catedrais ou colexiatas para que poidan vivir e levar a cabo as funcións inherentes ao seu cargo.

Oficio ou ocupación lucrativa e de pouco traballo.

1. Xefe dunha comunidade.

2. Cabeza dunha comunidade eclesiástica, principalmente do cabido catedral ou dunha colexiata.

1. Xefe civil, maxistrado, sobre todo na Francia medieval, con amplos poderes administrativos e xudiciais.

2. Oficial que se encargaba de velar pola observancia dos bandos e das ordes, de coñecer os casos criminais que se producían no exército e de castigar os delincuentes.