"Most" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a un cabido secular ou eclesiástico ou ao capítulo dunha orde.

2. Lugar de reunión da comunidade de relixiosos nos mosteiros ou dos cóengos nas catedrais.

1. Membro dun capítulo eclesiástico.

2. Membro con voto dalgúns organismos.

Precepto legal procedente dos soberanos carolinxios e das súas asembleas lexislativas, con vigor en todo o Imperio.

Aplícase á letra maiúscula, impresa ou manuscrita, empregada como inicial da primeira palabra dun texto, libro, capítulo ou parágrafo. Tm s f.

1. Cada unha das partes principais nas que se divide un escrito para acadar unha ordenación axeitada das materias ou temas tratados.

2. Cada un dos apartados en que se divide algo.

1. Asemblea periódica dos membros dunha catedral, colexiata ou mosteiro para certas prácticas de piedade ou para adoptar acordos de interese común.

2. Reunión periódica de todos os superiores ou monxes, relixiosos ou cregos regulares dunha provincia ou de todo o mundo segundo os estatutos propios, destinada a deliberar e tomar acordos referentes ao total ou a unha parte da orde ou da congregación.

3. Corporación formada polos cóengos como consello do bispo nas catedrais que ten tamén ao seu cargo, co auxilio dos beneficiados, a celebración solemne do oficio divino.

Inflorescencia constituída por un receptáculo onde se insiren as flores.

capitulacións matrimoniais.

1. Parte anterior da cabeza do ser humano constituída por un macizo óseo recuberto por abundantes grupos musculares e partes brandas.

2. Parte anterior da cabeza dalgúns animais.

Conxunto das faccións e a expresión natural que presenta a cara dunha persoa.

1. Aspecto ou maneira en que se presenta algo e que produce unha determinada impresión.

2. Aspecto ou maneira en que se presenta un asunto ou negocio.

1. Cada unha das superficies dunha cousa con forma de lámina.

2. Superficie, normalmente a principal, en oposición a outra que aparece nun obxecto laminar.

3. ...

Relativo ou pertencente a Carlomagno e á súa dinastía.

Membro da dinastía carolinxia.

Dinastía de orixe franca que dominou a Galia, a Xermania Occidental e o N de Italia entre mediados do s VIII e finais do s IX.

Tipo de escritura minúscula que caracterizou a reforma cultural do Imperio Carolinxio. A súa xénese foi o resultado dun proceso de estilización das escrituras realizado polos copistas dos mosteiros situados entre o Rin e o Loire durante os ss VIII e IX.

Que produce carraxe.

Que se irrita con facilidade.

Que mostra valor e ánimo.

1. Comunicación escrita, xeralmente pechada, enviada por unha persoa a outra.

2. Carta enviada a un particular e que se fai pública simultaneamente para o coñecemento de todo o mundo, xeralmente a través dun medio de comunicación.

3. Carta que se entrega nunha oficina de correos pagando o selo correspondente e cubrindo un xustificante que obriga á empresa receptora a probar que chegou ao seu destino, a devolvela se non se atopa o destinatario ou a pagar unha determinada indemnización en caso de extravío.

Folla rectangular de cartolina con figuras pintadas nun dos lados, que forma parte dun conxunto de 48 a 52 elementos divididos en catro series ou paus.

Documento que acredita determinados dereitos ou servizos para a identificación persoal con validez oficial.

1. Mapa no que se representan determinadas características xeográficas e atmosféricas cun fin orientativo.

2. Mapa deseñado especialmente para o uso da navegación aérea.

3. Representación que se fai nun plano das estrelas e dos elementos máis importantes da esfera celeste.

4. ...

Mosteiro de monxes cartuxos.

Orde contemplativa fundada por san Bruno en 1084 en Chartreuse, na diocese de Grenoble.

Acción e efecto de unir dúas persoas en matrimonio.

1. Cerimonia pola que se contrae matrimonio.

2. Festa que acompaña a cerimonia na que se contrae matrimonio.

Paga que os patróns nobres lles esixían aos mosteiros cando casaba unha das súas fillas e que se destinaba para o dote ou para o mantemento do novo matrimonio.

Cámara ou dormitorio individual e de pequenas dimensións dun convento, colexio ou cárcere.

Pequeno compartimento das entenas que constrúen algúns himenópteros no seu interior, e que amais de servir como almacén, críanse as larvas.

Conxunto formado pola fuselaxe, as ás e as empenaxes dun avión, desprovisto de motores.

Pequeno compartimento dunha antera, dun ovario, dun esporanxio e doutras estruturas vexetais.

Elemento básico dunha rede cristalina, que a pode xerar por translación.

Zona das ás dos insectos delimitada por nervios.

Pequeno mosteiro independente da Alta Idade Media, ligado ao bispo ou ao señor do lugar.

Elemento de volume do espazo físico.

Unidade de información que forma un bloque de construción dun mapa, dunha base de datos ou dunha folla de cálculo.

Dispositivo en que se consegue que teña lugar unha reacción química grazas ao abastecemento de enerxía eléctrica ou no que se produce enerxía eléctrica a partir de enerxía liberada por unha reacción química que ocorre espontaneamente.