"Mur" (En toda a entrada)

Estar en silencio.

1. Deixar de falar.

2. Deixar de emitir sons ou ruídos.

Non replicar.

Non expresar unha determinada cousa.

Facer que alguén deixe de falar.

1. Compartimento dunha casa, en especial o cuarto onde se dorme.

2. Teito abovedado ou estancia cuberta por unha bóveda.

1. Recinto ou oco que realiza unha función determinada.

2. Local provisto de elementos de seguridade, que substitúen, nun establecemento bancario, á caixa forte.

3. Espazo oco no interior dos muros que serve de illamento.

4. Local hermeticamente fechado onde se inxectan gases tóxicos para asfixiar persoas ou animais.

5. Compartimento de paredes termicamente illadas, mantido a baixa temperatura por medio dunha máquina frigorífica.

6. Sala na que se vela o corpo dun defunto antes do enterro.

...

1. Pregunta en qué momento ou en qué época acontece ou se sitúa algunha cousa.

2. Refírese nunha oración a un antecedente de tempo.

Expresa o momento en que se realiza a acción do verbo da oración principal.

Introduce unha condición cunha referencia temporal.

caneirado.

Abertura feita no muro ou na parede para deixar pasar as augas.

Conduto que recolle e verte a auga dos tellados.

1. Canle feita con dous muros que forman unha represa no río, onde se colocan as redes para pescar.

2. Presa pequena que estanca o caudal dun río.

Crustáceo da orde dos decápodos, caracterizado por rematarlle o primeiro par de patas nunhas pinzas máis ou menos desenvolvidas.

Cangrexo de patas longas e corpo triangular, co dorso provisto de espiñas reviradas, onde moitas especies fixan anacos de algas ou esponxas para aumentar o deseño críptico.

Cangrexo de cuncha hexagonal con cinco dentes nas marxes, de cor verde ou castaña, que vive en praias e fondos areosos das zonas internas das rías.

Cangrexo de constitución forte, abdome reducido baixo o cefalotórax e antenas curtas, que habita en medios mariños.

Cangrexo de corpo estreito e abdome longo, que habita nos ríos.

Cangrexo de antenas e ollos moi separados que presenta 3 dentes agudos nas marxes da cuncha cuadrangular, de cor verde con pintas castañas escuras.

Cangrexo  anomuro, de abdome con exoesqueleto mol, que se protexe no interior dunha cuncha de gasterópodo baleira.

Crustáceo malacostráceo da orde dos decápodos, que presenta cuncha de cor vermella intensa e o abdome moi reducido, pregado baixo o cefalotórax nos machos e ovado, pequeno, estreito e delgado nas femias.

Cangrexo do xénero Uca, caracterizado por presentar os machos unha pinza de gran tamaño e unha cor viva.

Marca de certa profundidade que deixa a roda do carro ou doutro medio de transporte nun camiño.

Abertura que se fai nun valo ou muro dunha leira para dar paso aos animais, persoas e carros.

Cada unha das dúas barras de aceiro laminado dispostas en paralelo e unidas rixidamente que constitúen unha vía férrea.

Parte dunha calzada, delimitada xeralmente por unha banda lonxitudinal no chan, que está destinada á circulación de vehículos nun determinado sentido.

iga ou calquera outro elemento ríxido polo que circula un vehículo ou un aparato móbil, ou que serve de guía para o desprazamento dunha peza.

Camiño estreito que se destina ao paso do carro que se utiliza como servizo para as leiras.

Abertura nun muro ou nun valado dunha leira destinada ao paso de carros ou animais.

Pegada que deixa a roda do carro nun camiño.

Cinta que suxeita un sombreiro ou un casco e que vai atada por debaixo do queixo ou no pescozo.

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.