"MIT" (En toda a entrada)

Parte da xenética que estuda o comportamento dos cromosomas dentro da célula, especialmente nos procesos mitóticos e meióticos.

Conxunto de procedementos que se empregan nas análises cromosómicas.

Efecto que causa a luz ao iluminar un espazo, que permite distinguir o que hai nel.

Calidade daquilo que é doado de entender ou de discernir sen confusión nin dúbida.

Sensación subxectiva do nivel de iluminación dun obxecto.

1. Instrumento aerófono, xeralmente de madeira, con lingüeta simple, perforación cilíndrica e pavillón en forma de campá.

2. Instrumento da familia do clarinete aparecido no s XVIII, cuxa embocadura está separada por un tudel do corpo do instrumento, recto ou lixeiramente curvado e acabado nun pavillón esférico.

Rexistro de órgano que imita a sonoridade do clarinete de orquestra.

Calidade de clásico.

Corrente estética que identifica a beleza artística coa observación de certas leis inviolables, e que se fundamenta na imitación dos modelos gregos e romanos e na regulamentación da arte mediante as leis do ideal artístico, a harmonía e a proporción.

Imitación dos moldes clásicos como base da creación literaria fronte á innovación.

Período comprendido desde a segunda metade do s XVIII ata principios do s XIX que se caracterizou por producir unha música cortesá, elegante e rica, que busca a perfección formal.

Distribución dun conxunto de obxectos ou individuos nun certo número de clases ou categorías.

Relación ou lista ordenada de cousas ou persoas, especialmente de postos ou prazas obtidas polos participantes nunha competición ou concurso.

Praza que permite pasar a un nivel superior nunha competición.

Ordenación sistemática de libros ou documentos que facilita a súa mellor utilización.

Distribución dos seres vivos en grupos denominados taxons.

Operación efectuada para separar as partículas sólidas, segundo o seu tamaño, peso ou densidade, co obxecto de obter agrupacións ou clases de partículas iguais.

1. Ordenación dos trazos distintivos que derivan da análise da onda acústica susceptible dunha interpretación lingüística.

2. Ordenación dos trazos distintivos que derivan da análise do traballo muscular que efectúan os órganos de fonación de movemento lingüisticamente interpretable.

3. Descrición ordenada das combinacións regulares, das distribucións defectivas e das condicións de neutralización dos elementos funcionais fonemáticos de cada lingua.

...

Acción ou efecto de clausurar.

1. Obrigación eclesiástica que establece limitacións na entrada e na saída das casas relixiosas e a prohibición das persoas alleas a entrar.

2. Parte dun convento na que viven os relixiosos e onde está prohibida a entrada a toda persoa que sexa allea.

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.