clarinete
clarinete
clarín
-
-
s
Instrumento aerófono, xeralmente de madeira, con lingüeta simple, perforación cilíndrica e pavillón en forma de campá.
-
clarinete de amor
Instrumento da familia do clarinete aparecido no s XVIII, cuxa embocadura está separada por un tudel do corpo do instrumento, recto ou lixeiramente curvado e acabado nun pavillón esférico.
-
s
-
s
m
[MÚS ]
Rexistro de órgano que imita a sonoridade do clarinete de orquestra.