"Omo" (En toda a entrada)

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Que acepta. Tm s.

Persoa á que se lle obriga a pagar como destinatario directo e debedor principal na aceptación dunha letra de cambio.

Tomar ou recibir voluntariamente algo que se lle ofrece a alguén.

Considerar alguén algunha cousa como verdadeira ou válida.

Soportar os efectos de algo aínda que estes sexan negativos.

Átomo trivalente que, nun semicondutor, vai incorporado como impureza capaz de recibir un electrón proveniente doutro átomo denominado doador.

Substancia que, ao producirse a ruptura dun enlace heteroxeneamente, actúa como aceptante de electróns.

Facer cortes ao redor do tronco dunha árbore para imposibilitar a circulación do zume e, como consecuencia, o seu agostamento.

Cortar as pólas dunha árbore ou arbusto.

Deter o crecemento de animais ou plantas.

Calquera dos compostos que resultan da reacción directa dos aldehidos ou cetonas con alcohois en presenza de catalizadores ácidos.

Nome comercial do 1,1-dietoxietano, que deriva do acetaldehido e do etanol. Emprégase como disolvente en síntese orgánica e en perfumaría.

Polímero constituído por acetais nos que o alcohol combinado cos aldehidos é alcohol polivinílico. Emprégase na industria dos plásticos, vernices e pinturas.

Calquera sal ou éster do ácido acético que se emprega sobre todo na industria téxtil para a tinguidura e os estampados, para a impermeabilización e a ignifugación e como disolvente. O acetato máis importante é o acetato de vinilo, que se usa como materia prima para a fabricación de polímeros, como o acetato de polivinilo.

acetobutirato de celulosa.

  Éster acético da celulosa, e dos plásticos que derivan del, en que a esterificación é incompleta. Emprégase, sobre todo, na fabricación de fibras téxtiles.

Polímero do acetato de vinilo. É unha resina con propiedades adhesivas que se emprega como cola para madeira e na obtención de coiro artificial.