"Nifo" (En toda a entrada)

1. Recipiente cóncavo, de perímetro circular e de boca ancha, para beber ou tomar alimentos líquidos.

2. Cantidade de substancia que cabe no interior dunha cunca.

Cavidade dentro da que se localiza o ollo.

Medida de capacidade para áridos equivalente a 1/16 de ferrado.

Depresión de orixe estrutural entre montañas.

Depresión no fondo dos océanos de grande extensión e relevo uniforme.

1. Parte alta dun torrente ou río, de forma triangular, onde se reúnen as augas seguindo unha rede de sucos converxentes ata formar a canle ou o curso medio do torrente.

2. Territorio que resulta drenado por un mesmo río e a súa rede de afluentes.

...

Rapaz nocturna, da familia dos estríxidos, de tamaño medio, cunha plumaxe de cor branca na cara e no peito e unha coloración críptica no dorso.

Rapaz, da familia dos titónidos, coa parte frontal da cabeza con forma de corazón e as partes superiores de cor dourada con puntos dunha cor entre cinsenta e azulada.

Rapaz, da familia dos estríxidos, de ás longas, plumaxe de cor parda amarelada con trazos e manchas de cor acastañada, pequenos penachos case ocultos e de actividade diúrna.

moucho pirenaico.

Ave robusta, da familia dos estríxidos, que presenta unha plumaxe uniforme con pintas e marxes castañas sobre unha base que vai de arroibada a grisalla. OBS: Tamén se denomina avelaiona.

Rapaz, da familia dos estríxidos, de cara branca cun marco negro, peito branco con franxas negras horizontais, cola longa e ás afiadas.

Ave, da familia dos estríxidos, que se caracteriza pola plumaxe mesta e branca e pola ausencia de orellas. OBS: Tamén se denomina bufo nival.

Relativo ou pertencente a Dalmacia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Dalmacia.

Lingua románica xa extinguida, que se falou entre o Quarnero e Butua (Budva), na costa oriental do Adriático (aproximadamente na provincia romana de Dalmacia).

1. Relativo ou pertencente á raza dálmata.

2. Raza de cans de talle mediano que teñen o corpo esvelto, as orellas caídas, e o pelame curto de cor branca con manchas circulares negras ou marróns distribuídas uniformemente por todo o corpo.

Acción e efecto de degradar ou degradarse.

Substitución dunha comunidade vexetal por outra máis afastada do clímax.

Cesamento do desenvolvemento dun órgano.

Reacción na que un composto se converte noutro máis sinxelo.

Alteración das formas de relevo da superficie terrestre debida a procesos de erosión.

Evolución dun solo de xeito desfavorable.

1. Pena accesoria que se lles impón aos condenados por cometer determinados delitos especiais.

2. Degradación que priva a un membro da Igrexa dos seus bens, títulos e privilexios.

3. Degradación formal sobre a indignidade de vestir o uniforme militar e as súas insignias.

...

Acción e efecto de diferenciar ou diferenciarse.

Aplicación que fai corresponder a cada función diferenciable, nun certo conxunto aberto, a súa función diferencial no conxunto mencionado.

Proceso mediante o que as células, os tecidos e os órganos cambian de estrutura e de forma, desde a máis simple á máis complexa, para efectuar funcións específicas.

1. Conxunto de procesos mediante os que, durante o metamorfismo, se orixinan asociacións minerais diferentes a partir dunha roca nai inicialmente uniforme.

2. Proceso mediante o que, a partir dun magma común, se orixinan diversos tipos de rochas ígneas, que poden formar parte, ou non, da mesma masa.

Presenza nas especies de características morfolóxicas idénticas aparentemente, pero diferentes na súa fisioloxía.

Proceso mediante o que os individuos ou grupos adquiren funcións diferentes e especializadas co seu correspondente status.

Ecuación que determina a variación da constante de equilibrio químico K en función da temperatura. Vén expresada por (∂[lnK]/∂T)p =∆H0/RT2, ∆H0 sendo a variación de entalpía na reacción en condicións normais, R a constante dos gases e T a temperatura absoluta.

Expresión formal da segunda lei de Newton, que presenta a forma F = ma.

Ecuación que, para un sistema que evoluciona a presión e temperatura constantes, toma a forma



A sendo o traballo efectuado polo sistema descontado o traballo de expansión, H1 e H2 as entalpías inicial e final, respectivamente, p a presión e T a temperatura absoluta do sistema.

Ecuación para a evolución do Universo que pode derivarse da teoría de gravidade de Einstein e do suposto de que o Universo é homoxéneo (vese igual en cada punto) e isotrópico (vese igual en toda dirección).

FÍS Ecuación mestra da termodinámica do non-equilibrio que describe procesos multidimensionais e continuos que son aleatorios e markovianos mediante un conxunto de variables macroscópicas q.

Ecuación fundamental que relaciona a masa m dun corpo coa enerxía E equivalente a esta masa, segundo a ecuación E=mc2 , onde c é a velocidade da luz no baleiro.

Ecuación diferencial non lineal de primeira orde, da forma y’+f(x)y=g(x)yn , onde n > 1 e f(x) e g(x) son funcións continuas. Redúcese a lineal polo cambio de variable u= y1-n.

Unha das complexas ecuacións empregadas para describir os contornos dos campos gravitatorios e doutras forzas na dimensión espazo-tempo.

1. Corrección ou cantidade que cómpre ter en conta ao relacionar a posición dun astro coa que tería, se posuíse un movemento uniforme.

2. ...

Relativo ou pertencente aos elasmobranquios.

Peixe da clase dos elasmobranquios.

Clase de peixes de esqueleto cartilaxinoso que engloba as ordes dos escualiformes, os galeiformes, os hexanquiformes, os quimeriformes, os raiformes e os torpediniformes. OBS: Tamén se denominan condrictios.

Dividir un terreo en embelgas.

Facer marcas nun terreo para guiar o sementador e poder distribuír a semente de forma uniforme.

Engadir táboas sobre o casco dun barco para aumentar a súa manga e darlle máis estabilidade.

Encher con algún material os espazos que quedan entre as pezas que conforman un pavimento, para que a superficie quede uniforme.