"Constant" (En toda a entrada)

1. Ir dun lugar a outro movendo as pernas con rapidez.

2. Participar nunha carreira.

Desprazarse a gran velocidade, especialmente un vehículo ou a persoa que o conduce.

Facer ou querer facer algo antes do debido ou con máis apuro do que é conveniente.

Apresurarse a facer algo de forma inmediata.

Actuar de présa en calquera actividade.

1. Moverse as cousas.

2. Moverse un líquido nun sentido constante seguindo o seu curso.

3. ...

Relación establecida entre cousas que se corresponden.

1. Comunicación entre persoas por escrito mediante o intercambio de cartas.

2. Conxunto de cartas, impresos e todo tipo de documentos ou envíos que circulan por medio do correo, incluídas as comunicacións telegráficas e telefónicas.

Para dous conxuntos A e B, subconxunto do produto cartesiano A ´ B onde A se chama dominio e B imaxe.

Principio que establece que o valor medio dun determinado estado cuántico ten que ser reducido, no límite (cando a constante de Planck h tende a cero), ao valor clásico da magnitude correspondente. Este principio relaciona a mecánica clásica coa cuántica.

Acción e efecto de crecer.

1. Incremento da masa ou do número de células, organismos ou poboacións.

2. Forma de crecemento dunha poboación en que o ritmo de crecemento é maior canto maior é o número de individuos.

3. Desenvolvemento en lonxitude dunha planta.

4. Desenvolvemento en espesura dunha planta.

1. Aumento dunha magnitude económica durante un período determinado sen que aumenten necesariamente as variables cualitativas.

2. Hipótese dunha taxa nula de crecemento que permitiría e garantiría a supervivencia no planeta.

3. Incremento dos servizos e do número de bens producidos, que supón o aumento do PIB e da renda per cápita dun país.

4. ...

Relativo ou pertencente á cristalografía.

Relación constante entre os elementos reais do cristal de xeito que a posición dunha cara calquera está determinada polos ángulos que forma coas outras, que se toman como planos de referencia.

Figura retórica de pensamento que consiste na presentación textual das reflexións interiores que un suxeito mantén consigo mesmo, ben en forma de diálogo con preguntas e respostas, ben en forma de monólogo dirixidas á súa propia conciencia.

Concepto que defende a súa interacción constante con outros enunciados e, dentro do propio discurso, entre os diversos puntos de vista, voces, rexistros lingüísticos e variedades lingüísticas individuais, a través das intervencións do autor, dos narradores e dos personaxes.

Acción e efecto de dispersar ou dispersarse.

Condición de disperso.

Desviación dun conxunto de valores respecto dun valor central, xeralmente o valor medio que se mide mediante a desviación media, a desviación típica e a variación.

Proceso mediante o que ten lugar un cambio nas constantes físicas, ou mesmo da natureza, dunha onda ou dun feixe de partículas que atravesan un medio, a causa da interacción coas partículas deste.

Fenómeno que consiste no feito de que unha parte do fluxo magnético dunha máquina eléctrica, se desvía do circuíto magnético, e se pecha a través do aire, co que se reduce o fluxo útil.

ariación do índice de refracción dunha substancia ao cambiar a frecuencia da luz incidente.

Sistema heteroxéneo formado por dúas ou máis fases, en que a fase dispersa está en suspensión no medio da fase dispersante.

Distribución, arredor do obxectivo de tiro, dos impactos que producen os proxectís disparados por unha peza de artillaría, sen variar os datos da puntaría e coa mesma carga de proxección.

Ecuación que determina a variación da constante de equilibrio químico K en función da temperatura. Vén expresada por (∂[lnK]/∂T)p =∆H0/RT2, ∆H0 sendo a variación de entalpía na reacción en condicións normais, R a constante dos gases e T a temperatura absoluta.

Expresión formal da segunda lei de Newton, que presenta a forma F = ma.

Ecuación que, para un sistema que evoluciona a presión e temperatura constantes, toma a forma



A sendo o traballo efectuado polo sistema descontado o traballo de expansión, H1 e H2 as entalpías inicial e final, respectivamente, p a presión e T a temperatura absoluta do sistema.

Ecuación para a evolución do Universo que pode derivarse da teoría de gravidade de Einstein e do suposto de que o Universo é homoxéneo (vese igual en cada punto) e isotrópico (vese igual en toda dirección).

FÍS Ecuación mestra da termodinámica do non-equilibrio que describe procesos multidimensionais e continuos que son aleatorios e markovianos mediante un conxunto de variables macroscópicas q.

Ecuación fundamental que relaciona a masa m dun corpo coa enerxía E equivalente a esta masa, segundo a ecuación E=mc2 , onde c é a velocidade da luz no baleiro.

Ecuación diferencial non lineal de primeira orde, da forma y’+f(x)y=g(x)yn , onde n > 1 e f(x) e g(x) son funcións continuas. Redúcese a lineal polo cambio de variable u= y1-n.

Unha das complexas ecuacións empregadas para describir os contornos dos campos gravitatorios e doutras forzas na dimensión espazo-tempo.

1. Corrección ou cantidade que cómpre ter en conta ao relacionar a posición dun astro coa que tería, se posuíse un movemento uniforme.

2. ...