"Comba" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 154.
-
-
Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.
-
Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.
-
Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.
-
Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.
-
Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.
-
Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.
-
Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Árbore da familia das monimiáceas, que vive en bosques esclerófilos de Chile e as follas se empregan para combater as afeccións hepáticas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Deporte individual de combate que se basea no uso regulamentario dos puños e nas accións combinadas de ataque e defensa contra un adversario. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].
-
-
-
Cada unha das dúas extremidades torácicas do ser humano.
-
Parte comprendida entre o ombreiro e a man.
-
Parte de cada extremidade torácica do home comprendida entre o cóbado e o ombreiro (en oposición ao antebrazo).
-
-
Cada un dos dous apéndices torácicos móbiles, especialmente locomotores, que teñen algúns animais.
-
-
Parte dunha cousa que se alonga en forma de brazo, partindo dun tronco, eixe ou núcleo.
-
Barrotes dalgunhas cadeiras onde a persoa sentada repousa os brazos.
-
Cada metade do traveseiro da cruz.
-
Cada unha das partes que, nas galaxias espirais, envolven o núcleo.
-
...
-
-
-
-
Home que vai a cabalo.
-
Home que se comporta con educación e cortesía.
-
Termo de cortesía que equivale a señor.
-
-
Membro dun grupo social que se caracterizaba pola participación en combates a cabalo.
-
Membro dunha orde militar.
-
Membro dunha orde civil.
-
Cerimonia pola que se lle impón a alguén a dignidade de cabaleiro.
-
Cabaleiro medieval que, caracterizado polo seu espírito de aventura, buscaba empresas individuais, difíciles e xeralmente xustas.
-
-
Dor dos músculos do pescozo que impide xirar a cabeza.
-
...
-
-
-
-
Comida que resulta da ebulición prolongada en auga de diferentes produtos alimenticios.
-
Líquido resultante da cocción de diferentes alimentos dos que colle a substancia e se emprega para poder facer outros pratos.
-
-
Suspensión de anticriptogámicos ou insecticidas empregada para combater pragas.
-
-
Medio líquido empregado para o cultivo de microorganismos.
-
Ambiente propicio que facilita a aparición de algo considerado prexudicial.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calvinistas das montañas de Cévennes, no Languedoc, que se sublevaron contra Luís XIV de Francia. O seu nome provén do costume de levar unha camisa branca por enriba dos vestidos nos combates nocturnos.
-
-
Que consegue a vitoria nunha competición, especialmente de tipo deportivo. Tm s.
-
Cabaleiro que combatía en campo pechado ou que participaba nun torneo ou nun desafío para defender a honra ou a causa doutro.
-
-
-
-
Extensión de terreo, en xeral non urbano, con vexetación.
-
Terreo inculto onde existe unha vexetación que nace de forma espontánea.
-
Terreo destinado á agricultura e á gandaría.
-
Terreo dedicado a actividades lúdicas e deportivas.
-
Campo situado fóra do poboado, onde non hai valados nin bosque.
-
-
-
Conxunto de actividades relacionadas coa agricultura.
-
Conxunto de poboacións que se dedican á agricultura.
-
-
-
...
-
-
-
-
-
Que está provisto de canóns.
-
Embarcación de guerra armada con canóns.
-
Lancha provista de canón, morteiro ou obús empregada en combates a curta distancia.
-
-
Persoa encargada de disparar os canóns.
-