bismuto

Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.

Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.

Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.

Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.

Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.

Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.

Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.