"Vic" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 310.

    1. Parte superior do corpo humano e anterior e superior doutros animais, que contén os principais órganos dos sentidos e os centros nerviosos.

    2. Capacidade humana que é sede do pensamento, do intelecto, do talento ou do xuízo.

      1. Membro dun colectivo.

      2. Cada animal membro dun rabaño considerado individualmente.

      1. Lugar preferente ou central.

      2. Atleta ou equipo deportivo obxecto dunha clasificación preferente.

      1. Poboación principal dun territorio.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Recipiente de forma regular, xeralmente cúbica, que adoita usarse para gardar e transportar obxectos.

      2. Contido dunha caixa.

      3. Carcasa total ou parcial dun moble, especialmente a parte dunha mesa que contén os caixóns.

      4. Parte do muíño que consta dunhas táboas dispostas en forma de cadrado, que rodea a moa e que serve para recoller a fariña que cae ao moer o gran.

      5. Caixa de madeira, formigón ou aceiro que se emprega para cimentar o terreo.

      6. Receptáculo de folla de lata, de base rectangular e medidas normalizadas, que se utiliza, sobre todo, para recoller e conservar as mostras de solo.

      7. Armario pequeno con medicamentos e utensilios farmacéuticos para casos de urxencia.

    1. Receptáculo longo con tapa, de madeira ou doutros materiais, onde se deposita un cadáver para o seu enterramento.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Produto composto de encimas proteolíticos de vexetais ou de bacterias e fungos, de acción semellante aos extractos de estómago dos ruminantes novos.

    2. Fragmentos dos preestómagos dos ruminantes e accesoriamente tamén do morro e da pata no caso da especie vacúa, que se cociñan como guiso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Perda de pelo na cabeza.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mamífero carnívoro, da familia dos cánidos, de aspecto, forma e pelame moi diversos segundo as razas, domesticado polo home.

      2. Can que ten a rabia.

      3. Can pequeno que non ten pelo no seu corpo.

      4. Can de xenealoxía incerta.

    1. Arte de pesca que consta dun aparello con forma de angazo que, a medida que se arrastra polo fondo do mar, vai apañando diversos tipos de mariscos que quedan depositados nunha rede que leva detrás.

      1. Moeda antiga que, segundo fose de cinco ou dez céntimos, recibía o nome de can pequeno ou can grande, respectivamente.

      2. Moeda de escaso valor.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Grao supremo da xerarquía militar, equivalente ao mariscal francés ou ao mariscal de campo alemán.

      2. Oficial do exército de terra, de grao superior ao de tenente e inferior ao de comandante, a quen regulamentariamente corresponde o mando dunha compañía, dun escuadrón ou dunha batería.

    1. Grao de oficial da mariña de guerra superior ao de tenente de navío e inferior ao de vicealmirante.

    2. Oficial graduado que exerce o mando dun navío mercante, de pesca ou de pasaxeiros.

      1. Quen manda ou capitanea un grupo de persoas en determinadas actividades.

      2. Deportista que representa o seu equipo ante os árbitros ou xuíces.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase aos catro puntos imaxinarios do horizonte, que serven de orientación, con relación ao plano vertical do eixo de rotación da terra.

    2. Aplícase ao numeral que expresa unha cantidade ou número preciso.

    3. Que ten unha importancia fundamental.

      1. Aplícase ás principais veas dos embrións dos vertebrados.

      2. Aplícase á terceira vértebra cervical.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Amor desinteresado que non busca o ben propio, senón a entrega aos demais.

    2. Ben, diñeiro ou axuda que se dá a unha persoa necesitada.

    3. Iconografía que representa unha moza aleitando un vello.

    4. Membro dunha congregación relixiosa feminina dedicada á asistencia dos pobres e ao ensino. Foi fundada en Francia (1633) por san Vicente de Paúl e Louise de Marillac.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á orde dos carmelitas.

    2. Membro da orde dos carmelitas.

      1. Orde mendicante que tivo a súa orixe nun grupo de eremitas establecidos a mediados do s XII no monte Carmelo. A súa regra foi redactada en 1209 e confirmada por Honorio III en 1226.

      2. Congregación relixiosa feminina dedicada á beneficencia e ao ensino. Foi fundada en Vic en 1826 por santa Xoaquina de Vedruna e polo capuchino Esteve d’Olot.

      3. Rama da orde carmelita xurdida a partir da reforma levada a cabo por santa Tareixa de Xesús e san Xoán da Cruz a partir de 1562, tanto nos conventos masculinos coma nos femininos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Libro no que se aprende a ler as primeiras letras do alfabeto.

      1. Caderno persoal onde se anotan datos relacionados co seu titular.

      2. Caderno no que se anotan as entradas e saídas de diñeiro dunha conta bancaria.

      3. Libriño no que se establece a distribución de produtos básicos entre a poboación en períodos de escaseza ou conflito.

    VER O DETALLE DO TERMO