"mita" (En toda a entrada)

Persoa ou cousa que é digna de ser imitada pola súa perfección.

1. Cousa que se toma como obxecto de imitación co fin de reproducila.

2. Persoa que pousa diante dun artista, na actitude que este quere reproducir en pintura, escultura ou debuxo.

3. Representación en cera, arxila ou algún outro material maleable dun obxecto destinado a ser reproducido en pedra, mármore, bronce ou madeira.

Tipo dunha cousa destinada á súa produción en serie.

1. Representación simplificada da realidade, de forma icónica, analóxica ou simbólica.

2. Maqueta feita a escala dun edificio, dun monumento ou dun detalle arquitectónico.

3. Modelo que se emprega na ciencia económica que ten como elementos fundamentais as variables, as constantes (que corresponden aos elementos medibles) e as relacións (que especifican o tipo de conexión entre os elementos indicados).

4. ...

Cambiar algo sen alterar a súa natureza.

Limitar ou restrinxir o sentido dunha palabra.

Facerse distinta algunha calidade.

Pelo longo da cabra de Angora. É brillante, sedoso e xeralmente dun branco puro, aínda que hai unha variedade de cor tostada. Emprégase como fibra téxtil na fabricación de peluxe, imitacións de pel ou fíos de fantasía.

Roupa feita con pelo ou fibra moher.

1. Relativo ou pertencente aos moluscos.

2. Animal do grupo dos moluscos.

3. Rama de animais metazoos, triploblásticos, celomados, protostomados, de simetría bilateral, co corpo mol, xeralmente non segmentado, mucoso e provisto dunha pregadura dorsal (manto) que delimita unha cavidade (cavidade palial) entre el e a superficie dorsal. O manto pode segregar unha cuncha provista dunha ou máis partes. Xeralmente, o corpo está dividido en tres rexións, cabeza, masa visceral e pé, aínda que esta disposición sofre moitas variacións nalgúns grupos.

1. Afección da pel que se caracteriza principalmente pola formación de pequenos tumores subcutáneos, moles e redondos.

2. Dermatose infecciosa e autoinoculable, causada por un virus de grandes dimensións que presenta pequenos nódulos múltiples, dunha cor branca ou rosada, e que afecta principalmente á cara.

Figura que imita unha forma feminina e serve como xoguete para os nenos ou como adorno.

Muller fermosa e delicada.

Unidade mínima de significación da linguaxe que non pode ser analizado en unidades máis pequenas e que expresa os diversos accidentes (xénero, número, persoa e tempo) e outros elementos gramaticais de relación (artigos, pronomes, preposicións e conxuncións) de inventario limitado en cada lingua.

Unidade que posúe significado lexical.

Unidade que engade notas de carácter gramatical. Divídese en morfemas flexivos, se engaden unha marca significativa nova ao morfema léxico, e morfemas derivativos, se ademais orixinan unha palabra nova.

1. Parede grosa que soporta o peso dun edificio ou que limita verticalmente o interior.

2. Parede que constitúe, nos edificios feitos de ferro e formigón armado, unha especie de cortina exterior que disimula os elementos estruturais do edificio.

3. Muro destinado a soportar o empuxe das terras dun terraplén.

4. Muro que cobre un terraplén ou protexe contra a erosión un noiro de terra.

5. Parede dunha volta que cerra os extremos.

6. Muro que protexe contra o empuxe ocasional das augas ou do vento.

Parte inferior dun estrato no seu estado orixinario.

Muralla de pedras grosas, resto dos muros do antigo templo de Salomón, en Xerusalén, onde os venres se reúnen os xudeus para chorar pola destrución de Xerusalén, seguindo un costume que se remonta ao s I.

Relativo ou pertencente aos nabateos ou á súa lingua.

Individuo do pobo nabateo.

Pobo semita, situado na rexión NO da península arábiga, que constituíu importantes centros mercantís cos que dominou as rutas comerciais que ían desde Arabia ata o mar Vermello a finais do s IV a C.

Lingua semítica que se considera dialecto do arameo occidental.