"AIX" (En toda a entrada)

Composición versificada, normalmente de carácter popular, destinada ao canto.

1. Composición lírica dos trobadores galego-portugueses.

2. Cantiga en que unha voz feminina fala do amigo e expresa os seus sentimentos por medio de monólogos ou de diálogos entre nai e filla, cunha confidente, coa natureza ou co amigo.

3. Cantiga en que a voz masculina expresa a paixón amorosa que sente cara á súa senhor, coa que mantén unha relación de vasalaxe amorosa.

4. Cantiga de aspecto lúdico que fai unha crítica da política, dos estamentos sociais instalados no poder ou de diferentes personaxes da época.

5. ariante tipolóxica da cantiga de amigo que sitúa o encontro dos namorados nun santuario.

6. Cantiga en que dous trobadores intentan seguir cada un unha cantiga preexistente para demostrar a súa habilidade.

1. Acción e efecto de cantar.

2. Actividade ou arte de cantar.

3. Canto monofónico da liturxia cristiá, orixinalmente sen acompañamento.

4. Canto no que cada nota musical corresponde a unha sílaba.

Composición poética en ton solemne destinada a ser cantada en honra de algo ou de alguén.

1. Nome que recibe cada unha das divisións dun poema longo de carácter épico ou narrativo, comparable ao capítulo na novela.

2. Poema francés, consistente nunha sátira encuberta baixo a forma dunha alegoría, que tivo o seu máximo esplendor entre os ss XIV e XV.

1. ...

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...

Renderse ao inimigo baixo determinadas condicións.

Deixar alguén de resistirse en calquera cousa.

Cantar as capítulas das horas canónicas.

1. Cuberta ou membrana que protexe diferentes estruturas delicadas en moitos organismos.

2. Capa difusa externa da parede dalgunhas bacterias.

1. Pequeno envoltorio cilíndrico, constituído por dúas pezas que encaixan unha coa outra, dunha materia insípida e soluble, dentro do que se poñen determinados medicamentos.

2. Conxunto do envoltorio co medicamento incluído.

1. Membrana dun órgano, que o envolve e o sostén.

2. Saco fibroso, recuberto pola membrana sinovial, que envolve unha articulación, formado por tecido conxuntivo denso con fibras coláxenas e elásticas.

3. Tecido conxuntivo que envolve o fígado e os vasos condutores linfáticos.

4. ...

Calidade da persoa que na súa traxectoria vital ou na súa conduta se mantén firme nuns principios, que presenta decisión e enerxía.

Trazo distintivo, calidade propia que distingue a unha persoa ou unha cousa doutras.

Conxunto dos trazos individuais adquiridos baixo a influencia de presións ambientais e educacionais, que se expresan por medio de formas peculiares de conduta.

Conxunto de calidades dominantes na fisonomía moral dunha persoa.

1. Trazo distintivo dun organismo que o diferencia doutro.

2. Carácter morfolóxico ou fisiolóxico que aparece nun organismo ao longo da súa vida por interacción co contorno.

3. Carácter que fai referencia a calidades que non se poden medir.

4. Carácter que fai referencia ás calidades medibles.

5. Carácter que se transmite pola herdanza.

6. ...