"usca" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos  autrigóns.

Individuo do pobo autrigón.

Habitante dun pobo prerromano do N da Península Ibérica, establecido na zona occidental de Bizkaia e na zona N de Castela. Posiblemente falasen unha lingua próxima ao actual éuscaro desde o s IV a C. A cultura dos autrigóns era fundamentalmente agrícola e, seguramente, matriarcal.

Que ama e busca as aventuras. Tm s.

Propio de quen ama as aventuras.

  Persoa que carecendo dunha vida estable subsiste valéndose da sorte ou doutras artimañas.

Conxunto de toda clase de instrumentos musicais, coñecido tamén como banda de música.

Grupo de base, residencial e económico, dotado dunha certa capacidade de integración social.

1. Grupo ou facción formada para buscar vantaxes persoais, resolver cuestións de xurisdición, satisfacer o honor ou para vinganza persoal.

2. Compañía de homes, sobre todo armados, reunidos cun fin subversivo ou criminal.

Tira de tea que vai desde o ombreiro ata o costado oposto e que atravesa o peito como insignia dalgún cargo ou honra.

Calquera fita ou tira feita de diversos materiais que presenta os bordos paralelos e máis longa ca ancha.

Bordo elástico que rodea a táboa do billar.

Aquilo que se estende sobre un espazo longo e relativamente estreito.

Liña ou calquera outro debuxo estreito e longo, en especial sobre tea.

Formación anatómica estreita e alongada.

Moldura arquitectónica longa e estreita.

Zona máis ou menos escura que se observa no sarcómero.

Calquera dos intervalos finitos que están dentro do dominio de valores dunha magnitude física.

Cada unha das dúas pezas da rede que prolongan o funil dunha arte de arrastre de fondo.

...

Provocar que algunha cousa choque contra outra violentamente.

Mover con ímpeto unha cousa.

Mover e remexer enerxicamente algunha substancia.

Ser máis poderoso ca alguén.

Rexistrar e percorrer un lugar para levantar a caza ou para buscar persoas ou cousas ocultas.

Dar golpes en alguén ou nalgunha cousa.

Levar un golpe contra algo.

Encontrar algunha cousa ou a alguén por casualidade.

Golpear deseguido ou a intervalos unha cousa en movemento contra algo.

Enfrontarse individuos ou grupos de persoas, especialmente como resposta a un desafío.

Acción de bater o bosque para levantar a caza.

Percorrido de recoñecemento dun lugar en busca de algo ou alguén.

Pequenos propietarios territoriais, mesmo comunidades aldeás enteiras, que buscaban un señor ao que encomendarse, entregándolle parte ou a totalidade dos seus bens sen perderen a condición de libres.

Aldeas habitadas por pequenos propietarios en réxime de behetría.

Herdades en que os propietarios elixían o señor.

Parte en que remata unha cousa ou que serve de límite respecto doutra.

Cada unha das lousas que constitúen un beirado.

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...